Sobota 21 kwietnia 2018 Wydanie nr 3708

Dzień sędziego - dyżurnego

23.10.2012 / ebos/sub iudice Dzień sędziego - dyżurnego  

Jestem dziś „dyżurny” to znaczy ten, który ma obowiązek siedzieć za biurkiem w godzinach urzędowania i podpisywać te wszystkie pisma, które bezwzględnie ależ to absolutnie muszą być podpisane przez sędziego albo Świat Się Zawali.

Z sędziowskiego bloga ...


Zaszczyt taki dopada mnie parę razy w miesiącu według grafiku powstającego w oparciu o jakiś mistyczny nie do końca dla mnie zrozumiały wzór, ale nie bardzo mam na co narzekać bo rozdział dyżurów następuje mniej więcej uczciwie. A zresztą i tak codziennie siedzę w robocie więc mi tam żadna różnica. No może poza tym, że zawsze to dodatkowa robota.

Cóż obejmują moje obowiązki dyżurne? Ano po pierwsze podpisywanie prawomocności. Jak ktoś przychodzi po odpis postanowienia to sekretariat mu taki odpis przygotuje, opieczętuje, poświadczy za zgodność z oryginałem, ale to ja muszę podpisać pieczątkę, że orzeczenie jest prawomocne. Prawdę mówiąc nie rozumiem dlaczego nie może tego robić pracownik sekretariatu, przecież stwierdzenie że trzy tygodnie od wydania wyroku już minęły, a do akt nie wpłynęła ani apelacja ani wniosek o uzasadnienie nie wymaga żadnej szczególnej wiedzy prawnej i spokojnie mógłby to robić sekretarz sądowy. Już w ostateczności można by wprowadzić zasadę, że prawomocność z urzędu stwierdza sędzia referent podpisując się w odpowiedniej rubryczce na okładce akt i na tej podstawie sekretariat wydaje odpisy prawomocnego orzeczenia. Świat by się nie zawalił, ani też stabilność i pewność obrotu prawnego by na tym nie ucierpiała.

Kolejny rodzaj kwitów do podpisania jak przyniosą to nakazy doprowadzenia. No tu niby nie ma wątpliwości, że polecenie pozbawienia wolności powinien podpisać sędzia, ale z drugiej strony czy na pewno? Sędzia wydał postanowienie nakazujące doprowadzenie i pod nim się podpisał. To postanowienie wykonuje sekretariat, doręczając odpowiednie papiery odpowiednim policjantom. Czy naprawdę nie wystarczy tutaj to, że sędzia wydał postanowienie? Czy nie powinno się oddzielić orzekania od wykonywania? Nie wydaje mi się, aby istniało jakieś wielkie ryzyko wydania nakazów doprowadzenia bez upoważnienia sędziego, więc może warto się zastanowić nad zmianą obowiązującej praktyki w tym przedmiocie. Świat z pewnością by się nie zawalił.

Następne kwity do podpisu. Sterta pism do różnych osób i urzędów o udzielenie informacji. W tym uniżone pismo do Gmachu Sądu by raczył wywiesić u siebie ogłoszenie. I znowu pytanie jakie jest uzasadnienie tego, żeby to sędzia podpisywał takie pisma, bo argument że ktoś tam w banku czy jakimś urzędzie nie uznaje sekretarza sądowego za godnego pisania do niego jest z lekka absurdalny. Ponownie zatem powinna być prosta zasada – sędzia wydał polecenie zwrócenia się gdzieś, i na polecenie sędziego sekretarz się zwraca. Jak ktoś nie jest pewien, czy pismo jest prawdziwe to może skontaktować się z sądem i uzyskać potwierdzenie, czy sędzia faktycznie wydał takie polecenie. Co nie zmienia faktu, że większość takich pism dotyczy informacji, które strony powinny uzyskać we własnym zakresie, ale panom mecenasom wygodniej jest posłużyć się do tego celu sądem. Ale o tym pisałem już wiele razy i nie ma powodu, żebym powtarzał to jeszcze raz

Kolejny plik do podpisu. Polecenia wypłaty do Oddziału Finansowego. Wydałem postanowienie, żeby wypłacić, uprawomocniło się, opatrzono je pieczęciami z orzełkiem, podpisałem się na odwrocie, że to jest prawomocne, ale to niestety za mało. Finansowy musi mieć jeszcze podpisane przez sędziego polecenie wypłaty wskazujące skąd, komu i ile mają wypłacić, bo tego całego postanowienia to oni nie rozumieją i nie poważają. Za każdym razem, gdy miałem coś do załatwienia z finansowym odnosiłem wrażenie, że oni funkcjonują na jakiejś zupełnie innej płaszczyźnie abstrakcji i to co ja do nich mówię to jakbym mówił w suahili i nic a nic z tego nie rozumieją. Raz kazałem wypłacić, wydałem postanowienie, ono się uprawomocniło, po czym dowiedziałem się, że nie wypłacą bo nie ma faktury... Innym razem nie wypłacili, bo nie załączono ichniego druczka, czy też pieczątka była nieczytelna, albo kserokopia, zaświadczania, która mi wystarczyła do wydania postanowienia nie wystarcza księgowemu do dokonania wypłaty. To może darujmy sobie wydawanie tych postanowień, skoro o tym czy komuś można zapłacić i tak decyduje księgowy. Niech biegli składają faktury do finansowego a finansowy niech dalej decyduje. W ten sposób ominiemy niepotrzebnego pośrednika w osobie sędziego i może biegli będą szybciej dostawać należne im pieniądze.

No i ostatnie, choć nie bardzo wiem dlaczego mi to przynoszą – wnioski o wyrażenie zgody na udostępnienie akt, wykonanie kserokopii, fotografowanie. Tym to już powinien zajmować się wyłącznie sekretariat. Zasada jest prosta – jest stroną ma dostęp do akt i może prosić o kopie. Jak zapłaci, dostanie. Co tu jeszcze więcej decydować? Cóż tak ważnego jest w sprawie by aż to sędzia musiał decydować, czy dana osoba jest godna dostąpić zaszczytu ujrzenia akt i zamówienia kserokopii. To powinna być wyłącznie materia kierownika sekretariatu.

I tak zleciał mój dyżurny dzień. W przerwach pomiędzy tymi niezwykle kluczowymi dla funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości czynnościami przejrzałem sprawy na następną sesję, napisałem pół uzasadnienia i przerobiłem kolejne trzy przegródki zaległych akt. Jeszcze dwie i mogę iść do domu. Może uda się wyjść jeszcze przed zmrokiem...

Inne artykuły

Sądownictwo za sto lat

29.03.2018

Większość gmachów sądów zamieniono w muzea lub zniknęły zupełnie. Pozostały jedynie nieliczne, tym samym podnosząc ich rangę w społecznej świadomości. Sędziowie mają dostęp do globalnej bazy kazusów i sami ją współtworzą, doskonaląc w ten sposób...

Czy sąd ma swobodę oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu?

26.03.2018

Ustawodawca nie pozostawił orzekania co do stopnia społecznej szkodliwości swobodnej ocenie sądu, skoro w art. 115 § 2 k.k. określił kwantyfikatory tej oceny. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu...

Tropiciele

18.04.2018

Głośno robi się o nich tylko wtedy, gdy dopadną ściganego, media informują, że oto policyjni tzw. łowcy cieni złapali kolejnego bandziora uciekającego przed wymiarem sprawiedliwości. Ale niewiele dowiadujemy się o nich samych i o ich metodach...

Bojkot piwa niezgodny z prawem – sąd apelacyjny podtrzymuje wyrok

23.03.2018

21 marca 2018 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie wydał wyrok, częściowo zmieniając wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie legalności bojkotu piwa znanej marki. Osoby prowadzące klubokawiarnię w Warszawie zorganizowały akcję wylewania piwa...

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.