Poniedziałek 23 października 2017 Wydanie nr 3528

Skazani na dożywocie. Czy życie w więzieniu ma sens?

13.05.2014 / ebos/sw Skazani na dożywocie. Czy życie w więzieniu ma sens?  

Kara dożywotniego pozbawienia wolności i kary długoterminowe budzą coraz więcej zainteresowania społeczeństwa. Przy karze dożywotniego pozbawienia wolności, bardziej niż przy innych, jednym z elementów jej skutecznego wykonania jest informowanie i edukowanie społeczeństwa. Dlatego tak ważne są konferencje, debaty, w trakcie których można odpowiedzieć na pytanie: „Skazani na dożywocie - i co dalej?”.

5 maja 2014 roku w Warszawie odbyła się debata „Skazani na dożywocie. Czy życie w więzieniu ma sens?”.

Uczestnikami debaty organizowanej przez Stowarzyszenie Interwencji Prawnej byli prof. dr hab. Andrzej Rzepliński – Kierownik Katedry Kryminologii i Polityki Kryminalnej IPSiR UW, Prezes Trybunału Konstytucyjnego, Maria Niełaczna – doktor nauk prawnych, politolożka, adiunkt w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego, przedstawiciele Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka oraz Maciej Sopyło – prezes Stowarzyszenia Młodych Dziennikarzy „Polis”. Służbę Więzienną reprezentowały płk Anna Osowska-Rembecka – Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Warszawie, ppłk Danuta Augustyniak – Zastępca Dyrektora Aresztu Śledczego w Warszawie – Białołęce, mjr Beata Rożek – psycholog z Aresztu Śledczego w Warszawie – Białołęce oraz specjalista OISW w Warszawie – kpt. Arleta Pęconek.

Kara dożywotniego pozbawienia wolności jest najsurowszą z kar przewidzianych w polskim systemie prawnym. Nie oznacza to jednak pozbawienia wolności do końca życia, gdyż ustawodawca dopuścił możliwość warunkowego zwolnienia po upływie 25 lat. W trakcie debaty próbowano odpowiedzieć na pytania: Czy więźniowie skazani na kary długoterminowe mają prawo do nadziei lub drugiej szansy? W jaki sposób mogą „odkupić” swoje zbrodnie? Czy w ich przypadku można mówić o zadośćuczynieniu?, Czy mają szanse opuścić wcześniej więzienie?, Skazani na dożywocie - i co dalej?.

- Świadomość społeczeństwa, w tym mediów, jest dość niska, jeśli chodzi o realia wykonywania kary pozbawienia wolności, zwłaszcza w jej najsurowszym wymiarze - zaznaczyła dr Maria Niełaczna - Myślę, że to odpowiedni czas, aby zacząć o nich mówić i przygotowywać społeczeństwo do postanowień sądów udzielających warunkowych zwolnień - wskazała.

- Więźniowie skazani na dożywotnie kary pozbawienia wolności już dostali drugą szansę – stwierdził prof. Andrzej Rzepliński – drugą szansą jest życie w więzieniu. Jest to lepsze od nieistnienia. Osobom skazanym na długoterminowe wyroki powinno się uświadomić, że istnienie dla każdego człowieka jest wartością fundamentalną, a przecież oni pozbawili tej wartości swoje ofiary. Bez wzbudzenia winy u skazanego, zrozumienia przez niego czynu, jakiego się dopuścił nie można mówić o kolejnej szansie – stwierdził.

- Powinniśmy sobie zdać sprawę, że praca z osobami skazanymi na dożywotnie pozbawienie wolności jest pracą niezwykle trudną i stanowi wyzwanie dla więzienników pracujących z nimi w bezpośrednim kontakcie. Kiedyś Służba Więzienna marginalizowała tych ludzi. Obecnie jesteśmy przygotowani i otwarci na pracę z nimi . Chcemy im dać nową szansę na życie w więzieniu i przygotować ich do życia w społeczeństwie. Przykładem jest projekt realizowany w porozumieniu z władzami Uniwersytetu Humanistyczno-Technicznego w Radomiu. Od 2011 roku osoby skazane między innymi na długoterminowe kary pozbawienia wolności studiują na Uniwersytecie. Studia trwają trzy i pół roku i będą się kończyć tytułem inżyniera, o specjalności logistyka w motoryzacji. – powiedziała płk Anna Osowska-Rembecka

- Więzienia cechuje izolacja od społeczeństwa, która nie może stać się z niego wykluczeniem. W tym celu Służba Więzienna tak organizuje prowadzone oddziaływania readaptacyjne, aby umożliwić skazanym jak najlepszy i najczęstszy kontakt ze społeczeństwem oraz, aby w trakcie pobytu w izolacji przygotować ich do pełnienia ról społecznych z którymi się zetkną po opuszczeniu tych ośrodków – stwierdziła.

Kara dożywotniego pozbawienia wolności i kary długoterminowe budzą coraz więcej zainteresowania społeczeństwa. Przy karze dożywotniego pozbawienia wolności, bardziej niż przy innych, jednym z elementów jej skutecznego wykonania jest informowanie i edukowanie społeczeństwa. Dlatego tak ważne są konferencje, debaty, w trakcie których można odpowiedzieć na pytanie: „Skazani na dożywocie - i co dalej?”.

Inne artykuły

"Małe" Księgi Wieczyste

10.10.2017

Pracy urzędników wieczy­stoksięgowych nie można porównywać z pracą pracowni­ków wydziałów procesowych. Zgodnie z przepisami pracownicy tylko Wydziału Ksiąg Wieczystych mogą sporządzać projekty wpisów w księgach wie­czystych, czyli zajmują się...

Czy krycie suki psem, którego właściciel zapomniał zapłacić składki na ZKwP, jest wykroczeniem?

09.10.2017

Czy umowa na krycie suki psem, którego pani nie zapłaciła składek na ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce) jest ważna — no i czy taka sytuacja nie narusza ustawowego zakazu rozmnażania psów nierasowych? (wyrok Sądu Rejonowego w Wieluniu z 15 marca...

Gwizdanie zgodnie z duchem sportu

02.10.2017

Istotą bezstronnego rozstrzygania sporu jest równe traktowanie jego stron. Tę równość w założeniu ma zapewniać ścisłe uregulowanie procedury postępowania, czyli przepisów określających jak prowadzić należy postępowanie przed sądem. Dzięki...

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.