Sobota 25 listopada 2017 Wydanie nr 3561

Odpowiedzialność za pogryzienie człowieka przez psa (art. 77 kw)

20.09.2016 / ebos Odpowiedzialność za pogryzienie człowieka przez psa (art. 77 kw)  

Dziś czas na krwisty temat — czyli jak wygląda odpowiedzialność właściciela za pogryzienie przez psa innej osoby (art. 77 kw) — na podstawie nieprawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z 2 lutego 2016 r. (sygn. akt V W 3880/15)

Sprawa miała następujący obrót: właściciel psa (mieszańca w typie owczarka niemieckiego) został obwiniony o to, że nie zachował należytych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, przez co pies ugryzł jego sąsiadkę (art. 77 kw). Feralnego dnia pies biegał — bez smyczy i kagańca — po ogródku działkowym, który zamieszkiwał ze swoim panem. Sąsiadka wołała do niego, żeby schował psa do altanki, dzwoniła, ale obwiniony nic nie słyszał. Po jakimś czasie kobieta wyszła na alejkę i zobaczyła, że pies przeskoczył ogrodzenie o metrowej wysokości i szczekając biegnie w jej kierunku; zasłoniła się torebką, ale pies ugryzł ją w stopę i rozdarł nogawkę spodni. Właściciel zareagował na całe zdarzenie dopiero po 40 minutach.

art.77kw
Kto nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia,
podlega karze grzywny do 250 złotych albo karze nagany.

Obwiniony zaprzeczał pogryzieniu kobiety przez psa: po pierwsze pies jest łagodny (bawią się z nim nawet dzieci, którym pozwala wchodzić do budy), poza tym biegł do kobiety, żeby się z nią przywitać — ale wystraszył się machania torebką i ze strachu mógł poszarpać reklamówkę (przy okazji zdzierając nieco naskórka ze stopy poszkodowanej). Zdarzenie na pewno nie trwało tak długo, bo przecież po 15 minutach torba byłaby w strzępach.

Sąd ustalił, że pies obwinionego dość często lata luzem po ogródkach i atakuje osoby znajdujące się w pobliżu, zdarzały się przypadki pogryzienia oraz szczucia ludzi psem. Niezależnie też od tego, że pies chciał się „jedynie przywitać”, w odbiorze osoby postronnej widok biegnącego i szczekającego dużego psa może kojarzyć się ze złymi zamiarami. Można zgodzić się z obwinionym, że to reakcja kobiety — zasłanianie się torebką — mogła w psie wzbudzić agresję, ale to nie oznacza, że pokrzywdzona jest winna, że została pogryziona.

Przedmiotem ochrony art. 77 kw jest bezpieczeństwo życia i zdrowia człowieka oraz bezpieczeństwo mienia, które mogą zostać zagrożone przez nieostrożne trzymanie zwierzęcia. Określając wymagane środki ostrożności, ustawodawca wskazuje na zwykłe lub nakazane. Zwykłe środki ostrożności to tradycyjne, przyjęte zwyczajowo, naturalne dla trzymania danego gatunku zwierzęcia, dodatkowo uzależnione od jego cech osobniczych i ewentualnego, potencjalnego zagrożenia. Z kolei nakazane środki ostrożności to takie, które wynikają z obowiązujących przepisów.

Obowiązkiem właściciela psa było złapać psa po tym jak zerwał się z postronka, skoro jednak ograniczył się tylko do obserwowania jego zachowania, to można powiedzieć, że sprawca nie zachował „zwykłych lub nakazanych” środków ostrożności.

Zwyczajowym sposobem zapewnienia otoczeniu bezpieczeństwa jest trzymanie psa na smyczy, a równocześnie obwiniony nie uniemożliwił opuszczeniu przez psa ogródka, to nie budzi wątpliwości jego wina.

Stąd też decyzja o wymierzeniu najwyższej możliwej kary, tj. 250 złotych, albowiem:

kara ta uzmysłowi obwinionemu naganność i niezgodność z prawem postępowania polegającego na lekceważeniu własnych obowiązków przy trzymaniu psa oraz okoliczność, że sprawcy tego typu wykroczeń muszą liczyć się z odpowiednimi konsekwencjami. Obwiniony swoim zachowaniem zlekceważył bezpieczeństwo innych osób przed zagrożeniem, które stwarza obecność psa. Kara więc powinna mu uświadomić naganność jego zachowania i egoistyczną postawę i wywołać odpowiednią refleksję mającą na celu wdrożenie go do przestrzegania prawa.


Olgierd Rudak, Czasopismo Lege Artis
(fot. Olgierd Rudak, CC-BY-SA 3.0)

Inne artykuły

W sprawie tymczasowego aresztowania osób w podeszłym wieku

06.11.2017

Zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, ani choroba, ani wiek nie stwarzają immunitetu wobec tymczasowego aresztowania. Jeżeli jednak władze decydują się na pozbawienie wolności, muszą sprostać obowiązkowi zapewnienia...

Prawo do grobu nie oznacza prawa do żądania ekshumacji pochowanych osób

31.10.2017

Niezależnie od tego czy prawo do grobu jest czy nie jest dobrem osobistym, spory żyjących dotyczące zmarłych trafiają i trafiać będą do sądów. Dziś zatem kilka akapitów o tym jaki skutek może mieć ustalenie prawa do grobu — czy może oznaczać...

Dać nadzieję na wolność

17.11.2017

Rozsiani po jednostkach penitencjarnych w Polsce, skazani na długie wyroki i dożywocie, sprawcy czynów, o których zwykle głośno w mediach – wielokrotni zabójcy. Nie są ujęci w statystykach, nie wiadomo, ilu ich dokładnie jest. Wiadomo natomiast...

Po śladach do przestępcy

20.11.2017

Na podstawie śladów butów jak po nitce do kłębka można dojść do sprawcy zdarzenia. Bo każde obuwie w trakcie użytkowania nabiera charakterystycznych cech. – Są to cechy indywidualne i niepowtarzalne. Na ich podstawie jesteśmy w stanie stwierdzić...

Czy zadatek może stać się zaliczką?

13.11.2017

Czy zadatek z umowy przedwstępnej może stać się zwrotną zaliczką? Kiedy można żądać zwrotu zadatku w podwójnej wysokości (lub zachowania otrzymanego zadatku)? Jaki jest okres przedawnienia roszczeń z umowy przedwstępnej? (wyrok Sądu Apelacyjnego...

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.