Niedziela 19 sierpnia 2018 Wydanie nr 3828
notice
Tytuł:
Sąd Rejonowy w Opolu z 2013-06-25
Data orzeczenia:
25 czerwca 2013
Data publikacji:
10 sierpnia 2018
Sygnatura:
I Ns 1755/12
Sąd:
Sąd Rejonowy w Opolu
Wydział:
I Wydział Cywilny
Przewodniczący:
Jan Papka
Protokolant:
Patrycja Grzesiak
Podstawa prawna:
art.172 kc, art. 292 kc
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości
(Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 70)
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)

Sygn. akt I Ns 1755/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2013 r.

Sąd Rejonowy w Opolu Wydział I Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Jan Papka

Protokolant: Patrycja Grzesiak

po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r. w Opolu

na rozprawie

sprawy z wniosku: J. O.

z udziałem: (...) S.A. w K. Oddział w O.

o ustanowienie służebności przesyłu

postanawia:

I. oddalić wniosek;

II. zasądzić od wnioskodawcy J. O. na rzecz uczestnika postępowania (...) S.A. w K. Oddział w O. kwotę 247 zł (dwieście czterdzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 240 zł zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I Ns 1755/12

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. O. we wniosku z dnia 17 października 2013 r. skierowanym przeciwko uczestnikowi postępowania (...) S.A. w K. Oddział w O. domagał się ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu na nieruchomości stanowiącej jego własność, ewidencjonowanej jako działka nr (...), położonej w gminie P., obręb P., dla której Sąd Rejonowy w Opolu prowadzi księgę wieczystą o (...) oraz zasądzenia na swoją rzecz od uczestnika postępowania kwoty 115.200 zł tytułem jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie w/w służebności. Jednocześnie wnioskodawca wniósł o zasądzenie od uczestnika postępowania kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Uzasadniając swój wniosek wnioskodawca podniósł między innymi, że nad przedmiotową działką przebiega linia energetyczna należąca do (...) S.A. w K.. Uczestnik postępowania nie wyraża gotowości do zawarcia stosownej umowy, o czym świadczy brak stanowiska. Koszty oraz brak interesu publicznego w likwidacji w/w linii uzasadniają natomiast unormowanie stanu prawnego poprzez ustanowienie służebności przesyłu (art. 305 2 §2 k.c.) zarówno obejmującej powierzchnię zajęta pod słupy energetyczne, jak i powierzchnię pod liniami energetycznymi oraz powierzchnię strefy ochronnej.

Według obliczeń wnioskodawcy linia ze strefąa ochronną zajmuje obszar około 1.600 m 2.

Wyliczenie z kolei wysokości wynagrodzenia z tytułu ustanowienia w/w służebności ustalona została poprzez pomnożenie 1.600 m 2 przez 90 zł/m 2 (średnia cena transakcyjna za m 2 działki pod teren działalności gospodarczej, produkcyjnej i magazynowej) x 0,8 (współczynnik współkorzystania).

W odpowiedzi na wniosek z dnia 11 grudnia 2012 r. uczestnik postępowania (...) S.A. w K. Oddział w O. wniósł o oddalenie wniosku i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uczestnik przyznał, iż przez teren działki nr (...) przebiega napowietrzna linia 15 kV, wybudowana w 1984 r. jako odgałęzienie linii napowietrznej S/N relacji stacja transformatorowa N.- (...) – stacja transformatorowa P. – W.. Inwestycja odbyła się zgodnie z decyzjami, tj. Nr (...)/R/630/Op/26/82 z dnia 12 października 1982 r. w sprawie budowy słupowej stacji transformatorowej wraz z dowiązaniem liniowym 15 kV dla zasilania masarni w P. oraz Nr GT.IV- (...) z dnia 11 listopada 1982 r. zezwalająca na wejście na teren przy budowie linii energetycznej w P. (wydanej na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, tekst jednolity, Dz. U. z 1974 r., Nr 10, poz. 64 ze zm.).

Dalej uczestnik postępowania zaznaczył, że w wykazie wymienione są m.in. działki nr (...) stanowiące własność Zespołu (...). Działki te zostały w roku 1981 r. scalone i powstały działki nr (...), te ostatnie zostały podzielone na działki (...), później działka o nr (...) podzielona została na działki (...) (przedmiotowa) i (...)

Protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia 12 lipca 1984 r. dokonano odbioru technicznego i przekazano linię i urządzenia towarzyszące do eksploatacji. Eksploatacja tej linii trwa nieprzerwanie. Przedmiotowa linia powiązana jest funkcjonalnie ze stacją transformatorową posadowioną na działce nr (...) km 12, obręb P..

Wskazane wyżej urządzenia są eksploatowane przez dziesiątki lat, co zdaniem uczestnika postępowania przesądza jednoznacznie o zaistnieniu podstaw prawnych do powołania się przez uczestnika na nabycie przez zasiedzenie służebności gruntowej związanej z eksploatacją urządzeń przedsiębiorstwa uczestnika. Przy czym – zdaniem uczestnika postępowania – nabycie przez zasiedzenie służebności przesyłu wyłącza żądanie ustanowienia służebności za wynagrodzenie. Nabycie to następuje z mocy prawa i nie jest wymagane potwierdzenie nabycia przez zasiedzenie służebności w drodze postanowienia. Urządzenia objęte służebnością stały się z mocy prawa własnością uczestnika postępowania. Linie zasilające łącznie ze słupami, połączone sieciowo z takimi obiektami jak, np. rozdzielnie stanowią element sieci, łącznie stanowią określone urządzenie elektroenergetyczne.

Zadaniem uczestnika postępowania nabycie służebności z mocy prawa przez zasiedzenie nastąpiło, nawet uwzględniając nabycie w dobrej wierze, najpóźniej w dniu 12 lipca 2004 r., po upływie 20 lat od rozpoczęcia eksploatacji linii (liczonej od daty protokołu).

Wskazana powyżej decyzja wydana na postawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, w odniesieniu do przedmiotowej działki, tj. decyzja o zajęciu nieruchomości, stanowi samodzielny tytuł prawny do korzystania z tej nieruchomości. Decyzja ta w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego dowodzi istnienia dobrej wiary w rozumieniu art. 7 k.c. w korzystaniu z gruntu w celu eksploatacji urządzeń.

Ponadto uczestnik postępowania zakwestionował wskazaną we wniosku wielkość powierzchni korzystania z nieruchomości, gdyż wielkość ta nie została udowodniona oraz wysokość wynagrodzenia. Uczestnik podniósł, że wynagrodzenie jest rażąco zawyżone tym bardziej, że wzięto pod uwagę ceny transakcyjne, choć uczestnik nie nabywa nieruchomości, a istnienie linii nie wyłącza korzystania z gruntu. Uczestnik wskazał, ze grunty przemysłowe, o jaki tu chodzi, nie są obciążone przebiegiem linii w sensie ograniczeń w korzystaniu z nich, z wyjątkiem gruntu pod słupami.

W toku postępowania strony nie zmienimy swoich stanowisk w sprawie, w piśmie procesowym z dnia 23 stycznia 2013 r. wnioskodawca podniósł między innymi, że zasiedzenie służebności przesyłu na rzecz uczestnika postępowania, które rozpoczęło swój bieg w 1989 roku lub w 1990 roku, należy uznać za zasiedzenie w złej wierze, co oznacza, że jeszcze nie nastąpiło.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca J. O. jest właścicielem działki o numerze (...) km 6, położonej w P. przy ul. (...), obręb P., dla której Sąd Rejonowy w Opolu Wydział VI Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...). Działka ta obejmuje powierzchnię 0,6000 ha, a uwidoczniony w księdze wieczystej sposób jej korzystania obejmuje teren przemysłowy, zabudowanej budynkami o charakterze niemieszkalnym, zajmujących łącznie 397 m 2.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta P. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy P. z dnia 27 grudnia 2000 r., Nr (...) (Dz. U. Woj. (...) z 2001 roku, nr 7, poz. 28) w/w działka została oznaczona symbolem 14 (...) jako teren działalności gospodarczej: produkcyjnej, składowania i magazynowania.

(dowód: 1. odpis z księgi wieczystej o nr (...), k. 9-11,

2. kserokopia mapy, k. 12,

3. kserokopia wypisu z rejestru gruntów G.944, k. 13,

4. kserokopia wypisu z rejestru budynków, k. 14,

5. kserokopia zaświadczenia Burmistrza P. z dnia

16 sierpnia 2012 r., k. 18)

Nad w/w działką przebiega napowietrzna linia energetyczna15 kV. Linia ta została wybudowana zgodnie z decyzją z dnia 12 października 1982 r. Wojewódzkiego Biura (...) w O. nrWBPP/R/630/Op/26/82 w 1984 r. jako odgałęzienie stacji transformatorowej i służyła do zasilania słupowej stacji transformatorowej P.-Masarnia w P.. Inwestorem tej budowy w ówczesnym czasie był Wojewódzki Związek Spółdzielni Rolniczej (...) Zakład (...) w O., w związku z tym decyzją z dnia 11 listopada 1982 r. Nr GT.IV- (...) wydaną w oparciu o art. 35 ustawy z dnia 12 marca 158 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (dz. U. Nr 10, poz. 64 z 1974 r.) zezwolono na wejście w teren przy budowie w/w linii.

W tamtym okresie działka miała zmienioną numerację i była oznaczona pod numerem (...)

Fragment sieci energetycznej, który przebiega przez działkę wnioskodawcy J. O. stanowi odgałęzienie linii głównej, która łączy ze sobą dwie stacje węzłowe: (...) i W..

(dowód: 1. odpis decyzji z dnia 12 października 1982 r., Nr (...)/R/630/Op/26/82 , k. 28

2. odpis decyzji z dnia 11 listopada 1982 r., Nr GT.IV- (...),

k. 29,

3. odpis wykazu właścicieli, k. 30,

4. odpis protokołu z dnia 12 lipca 1974 r., k. 32,

5. zeznania świadka A. B., k. 111-112)

W roku 2002 wnioskodawca wystąpił do uczestnika postępowania o podanie warunków przebudowy fragmentu linii, która przebiega przez jego działkę, konsekwencją, czego było zawarcie w maju 2003 r. porozumienia. Koszt zmiany przebiegu trasy fragmentu w/w linii pokrył wnioskodawca. Przy czym była to jedyna zmiana przebiegu trasy w/w linii.

(dowód: 1. zeznania świadka A. B., k. 111-112)

Przedmiotowy fragment linii poczynając od roku 1984 r. jest nadal w eksploatacji, gdyż wynika to z konieczności ciągłego dostarczania energii elektrycznej dla odbiorców zasilanych ze stacji P.-Masarnia. Linia ta jest powiązana z obiektem trwale związanym z gruntem w postaci murowanej stacji transformatorowej o nazwie W..

Do zachowania ciągłości dostawy energii elektrycznej urządzeń tych nie można rozłączać, gdyż tracą swoje funkcje użytkowe. Oględzin tych linii dokonuje się w okresach 5-letnich. Polegają one na ocenie wzrokowej konstrukcji słupów, jak i elementów zbiorczych tej linii, co zostaje opisane w tzw. protokole oględzin, przy użyciu odpowiednich not albo ocen stanu technicznego.

Z uwagi na lokalizację w/w linii – na drodze prowadzącej do P. oględziny nie wymagają wstępu na posesję wnioskodawcy, gdyż będąc na drodze – w obrębie pasa drogowego można dokonać oględzin linii w sposób poprawny. Jeśli chodzi o stan techniczny tej linii oraz fakt przebudowy w roku 2003, nie przewiduje się w pespektywie kilkunastu lat jakichkolwiek prac naprawczych.

(dowód: 1. zeznania świadka A. B., k. 111,

2. karty oględzin linii napowietrznej, k. 33-35,

3. protokół nr (...) z dnia 27 października 2007 r.,

k. 36-37)

Grunt (działka ewidencyjna nr (...)/km 12), na którym znajduje się obiekt stacji P.-W. przy ul. (...) w P., z którego odprowadzone jest odgałęzienie linii napowietrznej przechodzącej przez działkę wnioskodawcy, jest własnością Skarbu Państwa, zaś użytkownikiem wieczystym tego gruntu jest (...) S.A. (uczestnik postępowania).

Działka gruntu była we władaniu poprzedników prawnych (...) S.A. I tak działka ta włączona została wraz z Zakładem (...) z siedzibą w O. do nowoutworzonego Przedsiębiorstwa Państwowego Zakładów (...) z siedzibą w K., które uzyskało z dniem 1 sierpnia 1982 r. status przedsiębiorstwa użyteczności publicznej. Z dniem 31 grudnia 1988 r. w wyniku podziału Przedsiębiorstwa Państwowego Zakładów (...) z siedzibą w K., utworzono m.in. Zakład (...) z siedzibą w O. i Elektrownię (...) w budowie z siedzibą w O.. Z kolei z dniem 1 stycznia 1989 r. zgodnie z powyższym podziałem utworzono Przedsiębiorstwo Państwowe Zakład (...) z siedzibą w O..

Na mocy decyzji z dnia 20 kwietnia 1988 r. wydanej przez Naczelnika Gminy P. o nr G. II- (...) przedmiotowa działka gruntu o nr 1455 km. 12 była wydana w zarząd Zakładowi (...) w O., zaś z dniem 5 grudnia 1990 r. stała się z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego dotychczasowego jej zarządcy, tj. w/w Zakładu. Użytkowanie wieczyste ustalono na okres 99 lat.

W dniu 12 lipca 1993 r. Przedsiębiorstwo Państwowe Zakład (...) z siedzibą w O. zostało przekształcone w (...) Spółkę Akcyjną Skarbu Państwa. Po przekształceniu nazwa Spółki brzmiała: Zakład (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w O. z tym, że Spółka mogła używać w nazwie skrótu (...) -SA oraz wyróżniającego ją znaku graficznego.

W dniu 14 kwietnia 2004 r. przedmiotowa Spółka jako jedna z wielu połączyła się ze Spółką – Zakład (...) S.A. z siedzibą w J. i działała pod firmą (...) S.A., następnie w wyniku podziału w dniu 22 grudnia 2008 r. Spółki (...) S.A. poprzez wydzielenie części majątku, został on przeniesiony na nowo zawiązaną Spółkę (...) Sp. z o.o.

W dniu 31 maja 2011 r. (...) S.A. połączyła się poprzez przejęcie (jako Spółka przejmująca) z (...) S.A. z siedzibą w K.. Następcą prawnym (...) S.A. była (...) S.A., tej z kolei (...) S.A., a w konsekwencji ostatecznym następcą prawnym stał się (...) S.A.

(dowód: 1. informacja o działce z dnia 11 grudnia 2012 r., k. 38,

2. uwierzytelniony odpis decyzji Wojewody (...) Nr G.IV- (...)-142/94 z dnia 13 grudnia 1994 r., k. 39-40,

3. uwierzytelniony odpis zarządzenie Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 25 listopada 1958 r., k. 41-43,

4. uwierzytelniony odpis z Rejestru Przedsiębiorstw Państwowych, k. 44-45, 50,

5. uwierzytelniony odpis zarządzenia Ministra Górnictwa i Energetyki Nr 131 z dnia 1 sierpnia 1982 z wykazem, k. 46-47,

6. uwierzytelniony odpis zarządzenia Ministra Przemysłu Nr 79/ORG/89 z dnia 16 stycznia 1989 r., k. 48-49,

7. uwierzytelniony odpis zarządzenia Br 189/O./93 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 9 lipca 1993 r., k. 51,

8. uwierzytelniony wypis aktu notarialnego Rep. A (...)z dnia 12 lipca 1993 r., k. 52-58,

9. uwierzytelniony odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 31 sierpnia 1993 r., sygn. akt RHB 1918, Ns.Rej.H-603/93,

k. 59,

10. uwierzytelniony odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 31 sierpnia 1993 r., sygn. akt NSOO 240, k. 60,

11. uwierzytelniony odpis aktualny KRS-u Nr (...), k. 63-70,

12. uwierzytelniony odpis uchwały zarządu Nr (...) z dnia 1 września 2011 r., k. 71,

13. uwierzytelniony odpis pełny KRS-u Nr (...), k. 72-81)

Pismem z dnia 12 września 2012 r. pełnomocnik wnioskodawcy J. O. wezwał uczestnika postępowania (...) S.A. w K. Oddział w O. do zapłaty w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania kwoty wynagrodzenia z tytułu bezumownego korzystania z gruntu o nr działki (...) należącego do wnioskodawcy, położonego w P., za okres 10 lat wraz z ustawowymi odsetkami, w kwocie nie mniejszej niż 19.200 zł. Kwota ta została wyliczona w oparciu o powierzchnię zajętego gruntu pod urządzenie przesyłowe ze strefą ochronną – 1.600 m 2 pomnożone przez 1,2 zł (średnią wartość czynszu dzierżawnego) oraz przez 10 lat (liczba lat, przez które właścicielem nieruchomości jest J. O.). Nadto wezwano uczestnika postępowania do podpisania umowy regulującej korzystanie z w/w działki i uiszczenie z tego tytułu kwoty 115.200 zł stanowiącej iloczyn kwot: 1.600 m 2 x 90 zł/m 2 (średnia cena transakcyjna za m 2 działki) x 0,8 (współczynnik współkorzystania oraz zażądano wypłaty odszkodowania z tytułu traty wartości gruntu pozostawiając oszacowanie tej kwoty biegłemu.

Na powyższe wezwanie uczestnik postępowania nie zareagował

(dowód: 1. pismo pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 12 września 2012 r., k. z potwierdzeniem nadania, k. 15-17)

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wnioskodawca J. O. domagał się ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu na nieruchomości stanowiącej jego własność, ewidencjonowane obecnie jako działka nr (...), położone w P. obręb P., dla której Sąd Rejonowy w Opolu prowadzi księgę wieczystą o nr KW (...) oraz zasądzenia na swoją rzecz od uczestnika postępowania (...) S.A. w K. Oddział w O. kwoty 115.200 zł tytułem jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie w/w służebności.

Z kolei uczestnik postępowania wniósł o oddalenie wniosku broniąc się zarzutem nabycia w/w służebności przez zasiedzenie, które nastąpiło w dobrej wierze z mocy prawa i miało miejsce w dniu 12 lipca 2004 r.

Bezsporne w niniejszej sprawie są okoliczności faktyczne, a mianowicie związane z przebiegającymi nad działką wnioskodawcy o nr (...) napowietrznej linii energetycznej 15 kV. Niekwestionowane było również to, że przedmiotowa linia została wybudowana zgodnie z decyzją z dnia 12 października 1982 r. Wojewódzkiego Biura (...) w O. nr (...)/R/630/Op/26/82 w 1984 r. jako odgałęzienie stacji transformatorowej i służyła do zasilania słupowej stacji transformatorowej P.-Masarnia w P., a inwestorem tej budowy w ówczesnym czasie był Wojewódzki Związek Spółdzielni Rolniczej (...) Zakład (...) w O.. Poza sporem pozostawała okoliczność, że w tamtym okresie przedmiotowa działka miała zmienioną numerację i była oznaczona pod numerem 633/357. Strony zgodne były również, co do tego, że fragment sieci energetycznej, który przebiega przez działkę wnioskodawcy J. O. stanowi odgałęzienie linii głównej, która łączy ze sobą dwie stacje węzłowe: (...) i W.. Poza sporem pozostawał także akt, iż przedmiotowa linia stanowi obecnie własność (...) S.A. z siedzibą w K. Oddział w O.. Wnioskodawca w żaden sposób nie kwestionowała ani okresu powstania w/w linii (tj. w roku 1984 ), ani faktu, iż w maju 2003 r. na jego wniosek fragment w/w linii został przebudowany.

W tym miejscu podnieść należy, że Sąd w zakresie osobowych źródeł dowodowych ograniczył się do zeznań świadka A. B. pracownika (...) S.A., zatrudnionego na stanowisku kierownika Rejonu dystrybucji Centrum O., które korelują z zebraną w niniejszej sprawie dokumentacją na okoliczność powstania przedmiotowej linii, jej eksploatacji, niezmienności jej przebiegu, nieprzerwanej eksploatacji i powiązania ze stacją transformatorową.

Postępowanie dowodowe, przeprowadzone na podstawie dokumentów, tj. uwierzytelnionego odpis z księgi wieczystej o nr (...) prowadzonej przez tutejszy Sąd (k.9-11), uwierzytelnionych kserokopii: mapy (k. 12), wypisu z rejestru gruntów G.944 (k. 13), wypisu z rejestru budynków (k. 14) i zaświadczenia Burmistrza P. z dnia 16 sierpnia 2012 r. (k. 18) wykazało, że wnioskodawca J. O. jest właścicielem działki o numerze (...) km 6, położonej w P. przy ul. (...), obręb P., dla której Sąd Rejonowy w Opolu Wydział VI Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr KW (...). Działka ta obejmuje powierzchnię 0,6000 ha, przy czym uwidoczniony w księdze wieczystej sposób jej korzystania obejmuje teren przemysłowy, zabudowanej budynkami o charakterze niemieszkalnym, zajmujących łącznie 397 m 2. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta P. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy P. z dnia 27 grudnia 2000 r., Nr (...) (Dz. U. Woj. (...) z 2001 roku, nr 7, poz. 28) w/w działka została oznaczona symbolem 14 (...) jako teren działalności gospodarczej: produkcyjnej, składowania i magazynowania.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależne było od oceny prawnej zarzutu uczestnika postępowania dotyczącego zasiedzenia służebności odpowiadającej swoją treścią służebności przesyłu na przedmiotowej działce wnioskodawcy.

Zgromadzona w sprawie obszerna dokumentacja (k. 38-60 i 63-81) wykazuje liczne następstwa prawne i zmiany formy działalności po stronie uczestnika postępowania, to jednak w sposób niebudzący wątpliwości wynika z niej, że obecnie grunt, działka ewidencyjna nr (...) km 12, na którym znajduje się obiekt stacji P.-W. przy ul. (...) w P., (z którego odprowadzone jest odgałęzienie linii napowietrznej przechodzącej przez działkę wnioskodawcy) jest własnością Skarbu Państwa, zaś użytkownikiem wieczystym jest (...) S.A. (uczestnik postępowania).

Władanie przez poprzedników prawnych uczestnika postępowania działką gruntu o nr 1455 km 12, jak i objętymi niniejszym postępowaniem linią napowietrzną (powiązana z obiektem trwale związanym z gruntem w postaci murowanej stacji transformatorowej o nazwie W.), przebiegającą przez działkę wnioskodawcy było nieprzerwane. Miarodajne w tej mierze są zeznania świadka A. B., z których wynika, że eksploatacja w/w linii wiąże się z koniecznością ciągłego dostarczania energii elektrycznej dla odbiorców zasilanych ze stacji P.-Masarnia. Linia ta potrzebna jest, zatem do zachowania ciągłości dostawy energii elektrycznej i urządzeń tych nie można rozłączać, gdyż tracą swoje funkcje użytkowe.

Wybudowanie w/w linii, jak już wskazano miało miejsce w 1984 r., a więc w czasie, gdy pozostawały w zarządzie Skarbu Państwa. W sytuacji, gdy inwestor budujący linię energetyczną był przed 1990 r. jednostką państwową (np. przedsiębiorstwem państwowym), to budowa przezeń takiej linii energetycznej na nieruchomości Skarbu Państwa, a następnie przejęcie takiej linii do eksploatacji stanowi podstawę do uznania, że objęcie służebności w posiadanie nastąpiło w dobrej wierze. Skoro decyzja z dnia 11 listopada 1982 r., Nr GT.IV- (...) (k.29) w przedmiocie zezwolenia inwestorowi na wejście w teren przy budowie przedmiotowej linii między innymi na działce wnioskodawcy została wydana w oparciu o art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. Nr 10, poz. 64 z 1974 r.), to tym samym skutki prawne tej decyzji są jednolicie oceniane w doktrynie i orzecznictwie. Zgodnie z tym przepisem w brzmieniu obowiązującym, w okresie, którego dotyczy spór, na podstawie takiej decyzji (§ 1), między innymi przedsiębiorstwa państwowe mogły zakładać i przeprowadzać na nieruchomościach – zgodnie z zatwierdzoną lokalizacją szczegółową – ciągi drenażowe, przewody służące do przesyłania płynów, pary, gazów, elektryczności oraz urządzenia techniczne niezbędne do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przepis ten uprawniał również do dostępu do tych przewodów i urządzeń w celu wykonania czynności związanych z ich konserwacją (§2).

Decyzja oparta na w/w przepisie stanowiła o jej zajęciu trwałym, które z kolei świadczyło o powstaniu obciążenia nieruchomości, na której powyższe przewody lub urządzenia były posadowione o treści odpowiadającej służebności, nazywanej często publiczną (tak m.in. wyrok SN z dnia 8 czerwca 2005 r., V CK 679/04, Lex nr 311353 oraz uchwała SN z dnia 10 listopada 2005 r., III CZP 80/05, OSNC 2006, Nr 9, poz. 146). W takiej sytuacji istnienie w/w decyzji uzasadniało uznanie uczestnika postępowania i jego poprzedników za posiadacza w dobrej wierze służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu (m.in. uchwala SN z dnia 20 stycznia 2010 r., III CZP 116/09). Wprawdzie inwestycja polegająca na budowie linii była przeprowadzona przez jednostkę państwowa, na gruncie należącym do Skarbu Państwa, to wobec tego posiadacza służebności nie można traktować gorzej, tylko, dlatego, że jednostka państwowa, w której to formie działali poprzednicy uczestnika postępowania, budowała linie na gruncie państwowym. W takie sytuacji, gdyby przyjąć, że objęcie przez poprzedników uczestnika postępowania w posiadanie służebności (dotyczącej w tym przypadku działki wnioskodawcy o nr 633/3), której treścią byłoby znoszenie przez właścicieli nieruchomości istnienia linii napowietrznej oraz prawo uprawnionego do korzystania z obciążonej nieruchomości w zakresie niezbędnym do remontów, konserwacji itp., nastąpiło w dobrej wierze, to należałoby uznać, że uczestnik postępowania nabył już przez zasiedzenie tę służebność z upływem 20-letniego okresu zasiedzenia (tak m.in. uchwala SN z dnia 20 stycznia 2010 r., III CZP 116/09). Objęcie tej służebności w posiadanie przez poprzedników uczestnika postępowania nastąpiło w dacie nowelizacji art. 128 k.c.

Nawet gdyby przyjąć, że brak jest podstaw do uznania, by objęcie przez uczestnika postępowania służebności w posiadanie nastąpiło w dobrej wierze, choć wnioskodawca przeciwnych argumentów w toku postępowania skutecznie nie wskazał, to należało uznać, że uczestnik postępowania w/w służebność na działce wnioskodawcy o nr 633/3 nabył przez zasiedzenie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga fakt, że uczestnik postępowania jako następca prawny Zakładu (...) S.A. w O., Zakładu (...) z siedzibą w O. co wykazano, powstał z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego – Zakładu (...) w O.. Tymczasem państwowa osoba prawna, która przed dniem 1 lutego 1989 r. mając status osoby prawnej, nie mogła nabyć w drodze zasiedzenia własności nieruchomości (odpowiednio służebności odpowiadającej swoją treścią służebności przesyłu) może do okresu swojego samoistnego posiadania wykonywanego po tej dacie zaliczyć okres posiadania Skarbu Państwa sprzed tej daty (tak m.in. postanowienie SN z dnia 9 lutego 2012 r., III CZP 93/11), także, jeżeli posiadanie to było wykonywane w ramach zarządu mieniem państwowym znajdującym się na nieruchomości należącej do Skarbu Państwa. Sąd podziela w tym miejscu dominujący w orzecznictwie i judykaturze pogląd, iż po dniu 31 stycznia 1989 r. w związku z nowelizacją Kodeksu cywilnego przeprowadzona ustawą nowelizacyjna z dnia 31 stycznia 1989 r., przedsiębiorstwo państwowe jako państwowa osoba prawna do czasu jego uwłaszczenia z mocy prawa, mogło być samoistnym posiadaczem służebności gruntowej (zespołu urządzeń infrastruktury energetycznej) w rozumieniu art. 352 k.c. (tak m.in. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 9 lutego 2012 r., III CZP 93/11). Dlatego do posiadania przez uczestnika postępowania oraz jego poprzedników służebności związanej z użytkowaniem linii napowietrznej (objętej niniejszym postępowaniem), odpowiadającej w swojej treści służebności przesyłu i polegającej znoszeniu przez właścicieli nieruchomości istnienia w/w linii oraz prawie uprawnionego do korzystania z obciążonej nieruchomości w zakresie niezbędnym do konserwacji, modernizacji, remontów, przebudowy tych linii, należy doliczyć okres eksploatacji linii sprzed dnia 1 lutego 1989 r. W takie sytuacji ponownie należy przyjąć, że zarzut uczestnika postępowania odnośnie zasiedzenia służebności opisanej powyżej był zasadny, a skoro tak spowodował konieczność oddalenia wniosku o ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu i zasądzenia na rzecz wnioskodawcy wynagrodzenia w żądanej kwocie 115.200 zł.

W takiej sytuacji bezprzedmiotowe były wnioski wnioskodawcy zarówno dotyczące przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego geodety oraz z opinii biegłego z zakresu szacowania nieruchomości, które Sąd oddalił.

W związku z powyższym, mając na uwadze przepis art. 172 k.c. w zw. z art. 292 k.c. i 305 4 k.c. postanowiono jak w punkcie I postanowienia.

Sąd biorąc pod uwagę, sprzeczne interesy stron, a przede wszystkim to, że wniosek wnioskodawcy został oddalony, orzekł, że ma on obowiązek zwrotu kosztów niniejszego postępowania poniesionych przez uczestnika postępowania (art. 520 § 3 k.p.c.), tj. kwotę 247 zł na które składają się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł (punkt II postanowienia).

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.