Poniedziałek 18 czerwca 2018 Wydanie nr 3766
notice
Tytuł:
Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku z 2016-02-15
Data orzeczenia:
15 lutego 2016
Data publikacji:
13 marca 2018
Sygnatura:
I C 1886/15
Sąd:
Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
Wydział:
I Wydział Cywilny
Przewodniczący:
Aleksandra Konkel
Hasła tematyczne:
Cesja
Podstawa prawna:
509kc
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)

1.Sygn. akt I C 1886/15

1.1.WYROK

1.2.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lutego 2016 r.

1.3.Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny

w składzie :

Przewodniczący : SSR Aleksandra Konkel

1.3.1.Protokolant: Judyta Pukownik

po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 w Gdańsku

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Spółki akcyjnej we W.

przeciwko R. J.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego R. J. na rzecz powoda (...) Spółki akcyjnej we W. kwotę 11.922,87 zł (jedenaście tysięcy dziewięćset dwadzieścia dwa złote osiemdziesiąt siedem groszy) wraz z odsetkami:

- od kwoty 7.777,25 zł od dnia 12 lipca 2012r. do dnia 31 grudnia 2015r. w wysokości odsetek ustawowych oraz od dnia 1 stycznia 2016r. do dnia zapłaty w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie;

- od kwoty 3.935,44 zł od dnia 8 sierpnia 2014r. do dnia do dnia 31 grudnia 2015r. w wysokości odsetek ustawowych oraz od dnia 1 stycznia 2016r. do dnia zapłaty w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie;

II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.  zasądza od pozwanego R. J. na rzecz powoda (...) Spółki akcyjnej we W. kwotę 3.014 zł (trzy tysiące czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 1886/15

UZASADNIENIE

Powód (...) S.A. z siedzibą we W. domagał się zasądzenia od R. J. kwoty 11.922,87 zł, w tym 7.777,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 12 lipca 2012 r. do dnia zapłaty oraz 4.145,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Roszczenie swoje powód wywodził z zawartej z pierwotnym wierzycielem - Bankiem (...) S.A. Grupa (...) w K. umowy przelewu wierzytelności, na podstawie której nabył wierzytelność w stosunku do pozwanego wynikającą z umowy kredytu z dnia 11 lutego 2008 r. nr (...).

Nakazem zapłaty z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt (...)Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Od powyższego nakazu pozwany R. J. wniósł sprzeciw, w którym podniósł, iż umowa kredytowa nie została mu skutecznie wypowiedziana przez G. M. Bank, nie poinformowano go o cesji wierzytelności, umowa cesji nie zawiera jednoznacznej informacji, iż dotyczy także wierzytelności wobec pozwanego, a powód nie wzywał pozwanego do zapłaty. Pozwany wskazał też, iż powód zakupił wierzytelności na kwotę 72 miliony złotych za cenę niespełna 10 milionów złotych, a także podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

(...) Bank S. A. w G., w dniu 11 lutego 2008 r., zawarł z R. J. umowę kredytu gotówkowego nr (...) na kwotę 22.378,95 zł.

dowód: umowa kredytu – k. 23-24

Następca prawny (...) Banku S. A. w G., Bank (...) S. A. w K., wobec niewywiązania się pozwanego z umowy kredytu, wystawił w dniu 13 lipca 2010 r. bankowy tytuł egzekucyjny, któremu Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku nadał klauzulę wykonalności łącznie maksymalnie do kwoty 44.757,90 zł, postanowieniem z dnia 1 września 2010 r.(...)Postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego na rzecz Banku (...) S.A. w K. przez Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku J. S. (...) zostało umorzone postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r. z uwagi na bezskuteczność egzekucji.

dowód: odpis KRS – k. 18-22, (...) zaopatrzone w klauzulę wykonalności – k. 50-50v. i k.103, postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności – k. 104-105, postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego – k. 51 i k. 107

Umową cesji z dnia 12 lipca 2012 r. Bank (...) S.A. w K. przeniósł na rzecz (...) S.A. we W. wierzytelność przysługującą mu od R. J., a wynikającą z umowy kredytu nr (...). Na zadłużenie pozwanego z tytułu przedmiotowej umowy kredytu składała się należność główna w kwocie 7.777,25 zł, odsetki (łącznie 3860,44 zł), opłaty windykacyjne (75 zł) oraz koszty postępowania klauzulowego (77,98 zł) i egzekucyjnego (132,20 zł).

dowód : umowa cesji wierzytelności wraz załącznikami – k. 9-17

Sąd zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych, Sąd oparł się na załączonych do akt dokumentach oraz kopiach dokumentów, w szczególności na treści umowy kredytu, umowy przelewu wierzytelności oraz postanowień wydanych w ramach postępowania egzekucyjnego. Sąd nie znalazł podstaw do podważania ich wiarygodności, zwłaszcza iż część z nich stanowiła dokumenty urzędowe.

W oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że powództwo w znacznej części zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do zarzutów strony pozwanej wskazać należy, iż są one niezasadne.

Po pierwsze, Sąd nie uwzględnił zarzutu braku zgody dłużnika na przelew wierzytelności. Zgodnie z art. 509 § 1 kc, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Pozwany nie wykazał istnienia żadnej okoliczności, która uzasadniałaby konieczność wyrażenia przez niego zgody na dokonanie przelewu wierzytelności.

Po drugie, w ocenie Sądu, niesłuszny jest także zarzut braku wezwania pozwanego do zapłaty przez powoda. Powód nie wykazał wprawdzie, by faktycznie zostało pozwanemu doręczone wezwanie do zapłaty, jednakże obowiązek takiego wezwania – w myśl art. 455 k.c. – spoczywa na wierzycielu w sytuacji, gdy termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania. Wówczas bowiem świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Tymczasem w niniejszej sprawie termin spełnienia świadczenia był oznaczony, kredyt został pozwanemu udzielony do dnia 30 sierpnia 2010 r., z obowiązkiem spłat w ratach określonych w kalendarzu spłat. Na marginesie należy zauważyć, że także wytoczenie powództwa ma moc wypowiedzenia przy czym od chwili doręczenia odpisu pozwu pozwanemu do chwili zamknięcia rozprawy i wyrokowania, w przypadku uwzględnienia powództwa, musi upłynąć termin wypowiedzenia.

Po trzecie, odnosząc się do zarzutu przedawnienia należności objętych pozwem, wskazać należy, iż również ten zarzut okazał się nieuzasadniony. Termin przedawnienia w sprawie niniejszej wynosi trzy lata, zważywszy iż roszczenie jest związane z działalnością gospodarczą powoda (art. 118 kc). Zgodnie natomiast z przepisem art. 123 § 1 kc bieg przedawnienia przerywa się m.in. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia (pkt 1).

Kredyt został pozwanemu udzielony do dnia 30 sierpnia 2010 r. i z tym dniem wierzytelność stała się w całości wymagalna – bez względu na to czy dokonano wypowiedzenia umowy, czy też nie (dlatego też nietrafny jest również zarzut nieskutecznego wypowiedzenia umowy pozwanemu przez (...) Bank S. A. w G.). Bankowy tytuł egzekucyjny wystawiono w dniu 13 lipca 2010 r., natomiast klauzulę na (...) nadano dnia 1 września 2010 r. W tym samym roku wszczęto na podstawie przedmiotowego tytułu egzekucję, która została umorzona postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r., wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Powództwo w sprawie niniejszej wytoczono natomiast w dniu 6 sierpnia 2014 r. Tym samym, wobec okoliczności, iż bieg przedawnienia był w niniejszej sprawie kilkukrotnie przerywany, 3-letni termin przedawnienia dochodzonego pozwem roszczenia nie upłynął.

Nietrafny jest także zarzut, jakoby umowa cesji nie obejmowała wierzytelności pozwanego, czy też brak było w tej umowie wzmianki na ten temat. Z treści przedmiotowej umowy (§ 1) wynika, że objęte są nią wierzytelności wskazane w załącznikach 1a i 1b, które stanowią integralną część umowy. Wierzytelność pozwanego zapisana została natomiast w załączniku 1a, którego wyciąg dołączono do pozwu.

Bez znaczenia jest natomiast zarzut pozwanego dotyczący ceny, za którą pierwotny wierzyciel sprzedał powodowi wierzytelności objęte umową cesji, bowiem wysokość tej ceny strony mogły kształtować dowolnie, zgodnie z zasadą swobody umów (art. 353 1 kc), a wysokość ta nie ma żadnego związku z zasadnością, bądź wymagalnością roszczenia powoda wobec pozwanego.

Zdaniem Sądu roszczenie powoda w zakresie kwoty głównej zostało zatem udowodnione – znajduje ono potwierdzenie tak w treści umowy kredytu, jak też bankowego tytułu egzekucyjnego i umowy cesji.

O odsetkach za opóźnienie orzeczono, zgodnie z żądaniem pozwu, w zakresie odsetek od kwoty głównej od dnia 12 lipca 2012 r. do dnia zapłaty, natomiast w zakresie odsetek od opłat i skapitalizowanych odsetek – od dnia wniesienia pozwu (8 sierpnia 2014 r.) do dnia zapłaty. W myśl bowiem art. 481 § 1 kc, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Z uwagi na zmianę regulacji zawartej w art.481§2 kc z dniem 1 stycznia 2016r., rozróżniono odsetki naliczane od dnia wymagalności do dnia 31 grudnia 2015r., zasądzając je w wysokości odsetek ustawowych oraz odsetki od dnia 1 stycznia 2016r, do dnia zapłaty, uwzględniając je w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie.

Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku.

Nie podlegało natomiast uwzględnieniu żądanie pozwu w zakresie żądania odsetek od kosztów zasądzonych na rzecz poprzednika prawnego powoda tytułem kosztów postępowania klauzulowego oraz przyznanych kosztów postępowania egzekucyjnego. Zgodnie bowiem z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2011 r., (III CZP 16/11) której tezę podziela Sąd w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą, przepis art. 481 § 1 kc nie ma zastosowania do świadczeń pieniężnych zasądzonych prawomocnym orzeczeniem o kosztach procesu. Dlatego też powództwo w tym zakresie oddalono, o czym orzeczono w punkcie II wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt. III wyroku na podstawie art. 98§1 i 3 kpc, art. 100 kpc oraz 108 § 1 kpc, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania. Mając na względzie, że powód uległ jedynie co do nieznacznej części swojego żądania, pozwany został zobowiązany do zwrotu stronie przeciwnej poniesionych przez nią kosztów postępowania w całości. Na koszty te składa się opłata sądowa od pozwu w kwocie 597 zł i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 zł powiększone o opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

ZARZĄDZENIA

1.  (...)

2.  (...)

(...)

3.  (...)

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.