Sobota 17 listopada 2018 Wydanie nr 3918
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu z 2015-09-30
Data orzeczenia:
30 września 2015
Data publikacji:
17 kwietnia 2018
Data uprawomocnienia:
30 września 2015
Sygnatura:
III Ca 504/15
Sąd:
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu
Wydział:
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sędziowie:
M. Hybel
Hasła tematyczne:
Nienależne Świadczenie
Podstawa prawna:
art. 90 akapit 1 TWE
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Traktat z dnia 16 kwietnia 2003 r. między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, podpisany w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r.
(Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864)
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu
(Dz. U. z 2003 r. Nr 137, poz. 1310)

Sygn. akt III Ca 504/15

Dnia 30 września 2015r.

Sąd Okręgowy w Nowym Sączu, Wydział III Cywilny Odwoławczy w składzie

następującym:

Przewodniczący - Sędzia: SO Mieczysław H. Kamiński (sprawozdawca)

Sędzia SO Ewa Adamczyk

Sędzia SO Zofia Klisiewicz

Protokolant: prot. sąd. Ewelina Konieczny

po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015r. w Nowym Sączu

na rozprawie

sprawy z powództwa J. G. (1)

przeciwko Powiatowi (...)

o zapłatę

na skutek apelacji powoda

od wyroku Sądu Rejonowego w Limanowej

z dnia 3 czerwca 2015r., sygn. akt I C 298/15 upr

1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- w pkt I kwotę 425 zł (czterysta dwadzieścia pięć złotych) zastępuje kwotą 500 zł (pięćset złotych),

- pkt II nadaje treść „II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 107 zł (sto siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu”,

- uchyla pkt III i IV,

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

(...)

Sygn. akt III Ca 504/15

UZASADNIENIE

Powód J. G. (1) domagał się zasądzenia od Powiatu (...)kwoty 500 zł wraz z odsetkami od 06.02.2015r. do dnia zapłaty z tytułu opłaty za wydanie karty pojazdu oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. Sąd Rejonowy 16.02.2015 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający zgłoszone żądanie. Strona pozwana wnosząc od niego sprzeciw.

Wyrokiem z dnia 3.06.2015 r. Sąd Rejonowy w Limanowej zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 425 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 14.04.2015r. do dnia zapłaty, natomiast w pozostałym zakresie powództwo oddalił i zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 91 zł, zaś od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 9 zł, wszystko tytułem zwrotu kosztów procesu.

Apelację od powyższego wyroku złożył powód zaskarżając go w części oddalającej powództwo co do kwoty 75 zł. Apelujący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię przepisu art. 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską /Dz.U. 2004, Nr 90, poz. 864/2 – dalej TWE/ poprzez przyjęcie, że wadliwy przepis § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. określający wysokość opłaty pobieranej przy rejestracji pojazdu sprowadzanego z krajów (...) na terenie (...)był nieprawidłowy tylko w części i że opłata ta tylko częściowo pobrana była bez podstawy prawnej, zatem tylko w części stanowiła nienależyte świadczenie. W konsekwencji powinna być zwrócona tylko w kwocie 425 zł od karty pojazdu, a nie w pełnej wysokości 500 zł.

Wskazując na powyższe, powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w części obejmującej kwotę 75 zł, a także o zasądzenie od strony pozwanej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna.

Zarzuty w niej podniesione uznać należało za skuteczne.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania co Sąd Okręgowy bierze pod uwagę z urzędu art. 378 § 1 k.p.c. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, ale błędnie Sąd I instancji ocenił żądanie pozwu w zakresie kwoty 75 zł, która nie została uznana przez stronę pozwaną.

Stwierdzić należy, że zasada pierwszeństwa prawa unijnego, zobowiązuje organ administracyjny i sąd krajowy do stosowania prawa unijnego i do odstąpienia od stosowania sprzecznych z nim przepisów krajowych, niezależnie od wyroku krajowego sądu konstytucyjnego, który odracza utratę mocy obowiązującej tych przepisów, uznanych za niekonstytucyjne. Według obowiązującego w dacie wydania kart pojazdu art. 90 akapit 1 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską /Dz.U. 2004, Nr 90, poz. 864 – dalej TWE/, żadne Państwo Członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych Państw Członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe /obecnie kwestię tą reguluje art. 110 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej Dz.U 2004, Nr 90, poz. 864/2 – dalej TFUE/.

Zgodnie z postanowieniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 grudnia 2007r. w sprawie C – 134/07, cytowany wyżej art. 90 TWE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on opłacie, którą należy zapłacić w danym państwie członkowskim za wydanie pierwszej karty pojazdu, która to opłata jest w praktyce nakładana w związku z pierwszą rejestracją używanego pojazdu samochodowego przywiezionego z innego państwa członkowskiego, lecz nie jest nakładana w związku z nabyciem w państwie pobierającym opłatę używanego pojazdu samochodowego, jeśli jest on tam już zarejestrowany. Postanowienie to ma skutek ex tunc, tj. wywołuje skutek retroaktywny. W świetle tego orzeczenia, nakładanie opłaty za kartę pojazdu za pojazd sprowadzony zza granicy było od początku sprzeczne z prawem unijnym, co oznacza, że kupujący nie był zobowiązany do uiszczenia tej opłaty. Jednocześnie należy podkreślić, że wspomniane wyżej postanowienie odnosi się do pełnej wysokości opłaty za kartę pojazdu w kwocie 500 zł, a nie jedynie do różnicy 425 zł pomiędzy kwotami określonymi w rozporządzeniach z 2003r. i 2006r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał bowiem za sprzeczną z prawem unijnym opłatę nakładaną w związku z pierwszą rejestracją używanego pojazdu samochodowego przywiezionego z innego państwa członkowskiego w sytuacji, w której opłata taka nie jest nakładana w związku z nabyciem w Polsce używanego pojazdu samochodowego, jeśli jest on tam już zarejestrowany /tak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 2 czerwca 2010r., III CZP 37/10, oraz w uchwale z dnia 25 listopada 2011r. III CZP 67/11.

Skoro więc nie było podstawy prawnej do pobrania opłaty za kartę pojazdu z chwilą jej uiszczenia po stronie pozwanej doszło do bezpodstawnego wzbogacenia w postaci przyjęcia nienależnego świadczenia w wysokości odpowiadającej wartości opłaty.

W związku ze stanowiskiem strony pozwanej należy podkreślić, że w myśl reguł dowodzenia określonych w art. 6 kc ciężar wykazania, iż w zakresie kwoty 75 zł strona pozwana nie jest wzbogacona spoczywał na pozwanej. W niniejszej sprawie pozwana nie wykazała ani rzeczywistego kosztu sporządzenia i wydania karty pojazdu ani faktu, że koszty te ostatecznie poniosła strona pozwana.

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w pkt. I uwzględniając wnioski apelującego, co orzeczono jak w pkt. 1 wyroku na podstawie art. 386§ 1 k.p.c.

Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego wydano na zasadzie art. 98§ 1 k.p.c. zasądzając od strony pozwanej na rzecz powoda koszty procesu

(...)

(...)

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.