Piątek 15 grudnia 2017 Wydanie nr 3581
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Łodzi z 2016-07-04
Data orzeczenia:
4 lipca 2016
Data publikacji:
13 października 2017
Data uprawomocnienia:
22 lipca 2016
Sygnatura:
VIII U 3400/15
Sąd:
Sąd Okręgowy w Łodzi
Wydział:
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Przewodniczący:
J. Chrostek
Hasła tematyczne:
Renta Rolnicza
Podstawa prawna:
art. 21 ustawy o ubezp. społ. rolników
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
(Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24)

Sygn. akt VIII U 3400/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 listopada 2015 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w Ł. odmówił M. D. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, gdyż orzeczeniem Komisji Lekarskiej KRUS z dnia 25 listopada 2015 r. orzeczono, że wnioskodawca nie jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.

/decyzja – k. 92 akt KRUS/

Od powyższej decyzji M. D. złożył w dniu 14 grudnia 2015 r. odwołanie do Sądu Okręgowego w Łodzi wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do spornego świadczenia. Wnioskodawca podniósł, iż decyzja jest dla niego krzywdząca albowiem obecny stan zdrowia uniemożliwia mu pracę w gospodarstwie rolnym.

/odwołanie – k. 2/

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w Ł. wniósł o oddalenie odwołania.

/odpowiedź na odwołanie – k. 3/

Sąd Okręgowy

ustalił następujący stan faktyczny:

M. D. urodził się w dniu (...) Ma wykształcenie podstawowe. Pracował jako pomoc piekarza i na roli w gospodarstwie rodziców.

/okoliczność bezsporna/

W dniu 2 października 2015 r. ubezpieczony złożył wniosek o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy.

/wniosek – k. 58 akt KRUS/

W dniu 24 października 2015 r. M. D. został zbadany przez Lekarza Rzeczoznawcę KRUS, który rozpoznał u wnioskodawcy częściowy zanik nerwów wzrokowych obu oczu, okresowy zespół bólowy lędźwiowy, otyłość. Orzekł, iż wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.

/orzeczenie Lekarza Rzeczoznawcy KRUS – k. 78 – 82 akt KRUS/

W dniu 9 listopada 2015 r. wnioskodawca złożył odwołanie od powyższego orzeczenia.

/odwołanie – k. 83 akt KRUS/

W dniu 25 listopada 2015 r. ubezpieczony został zbadany przez Komisję Lekarską KRUS, która rozpoznała u wnioskodawcy częściowy zanik nerwów wzrokowych obu oczu, przewlekły zespół bólowy lędźwiowy. organiczne zaburzenia osobowości i nastroju. Komisja orzekła, że stwierdzone u badanego zmiany chorobowe nie powodują całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Ubezpieczony jest zdolny do samodzielnej egzystencji.

/orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS – k. 88 – 91 akt KRUS/

W oparciu o powyższe orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy zaskarżoną decyzją z dnia 30 listopada 2015 r.

/decyzja – k. 92 akt KRUS/

U wnioskodawcy rozpoznano zanik nerwów wzrokowych dziedziczny, praktycznie ślepotę obu oczu. Ubezpieczony od dzieciństwa źle widzi. Z powodu słabego widzenia nie kontynuował nauki w zawodzie piekarza, nie odbywał służby wojskowej. Wzrok badanego pogarsza się coraz bardziej, ostatnio znacznie. Badanie wykazało praktycznie ślepotę obu oczu oraz lutenowe pole widzenia obu oczu. M. D. jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym z powodu stanu narządu wzroku. Z analizy dostępnej dokumentacji okulistycznej wynika, że udokumentowana niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym istnieje od sierpnia 2014 r. Niezdolność ma charakter trwały. Charakter schorzenia uzasadnia niepomyślne rokowanie.

/opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty chorób oczu R. M. – k. 8 – 10/

U wnioskodawcy stwierdzono zanik nerwów wzrokowych o nieznanej etiologii – prawdopodobnie dziedziczny, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowego bez obecności objawów korzeniowych. W obecnie przeprowadzonym badaniu neurologicznym nie stwierdzono u badanego objawów ogniskowego uszkodzenia układu nerwowego, w szczególności mogących powodować istotne ograniczenie sprawności ruchowej w postaci niedowładów czy porażenia kończyn. Z neurologicznego punktu widzenia u wnioskodawcy nie stwierdzono objawów ogniskowego uszkodzenia układu nerwowego, w szczególności mogących powodować istotne ograniczenie sprawności ruchowej w postaci niedowładów czy porażenia kończyn. Brak jest więc podstaw do orzekania długotrwałej całkowitej niezdolności ubezpieczonego do pracy w posiadanym gospodarstwie rolnym.

/opinia lekarza biegłego sądowego z zakresu neurologii J. Z. – k. 12 – 13/

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie w szczególności załączone do akt sprawy akta rentowe ubezpieczonego oraz wydaną w sprawie opinie biegłych okulisty i neurologa, których specjalizacje odpowiadają rodzajowi schorzeń występujących u wnioskodawcy. Wydane w sprawie opinie są logiczne, spójne i rzetelnie opisują stan zdrowia ubezpieczonego, stanowiąc tym samym wiarygodne źródło dowodowe. Opinie te zostały wydane w oparciu o pełną dokumentację medyczną wnioskodawcy oraz po uprzednim zbadaniu M. D., a zatem brak jest podstaw do zasadnego ich kwestionowania.

Biegły okulista uznał, iż wnioskodawca jest osobą całkowicie i trwale niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym z przyczyn okulistycznych. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania opinii wyżej wskazanego biegłego. Biegły neurolog także dokonał rozpoznania jednostek chorobowych występujących u wnioskodawcy i ocenił je w kontekście zdolności wnioskodawcy do pracy w gospodarstwie rolnym i uznał, że obecnie ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym z przyczyn neurologicznych.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

zważył, co następuje:

W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych odwołanie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu.

W myśl art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2013 r., poz. 1403 z późniejszymi zmianami) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1)  podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust.2,

2)  jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym,

3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 21 ust. 5).

Ustalenia dokonane w toku przedmiotowej sprawy uzasadniają zmianę zaskarżonej decyzji. Przeprowadzone postępowanie wykazało bowiem, że wnioskodawca jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 21 ust. 5, wskazanej powyżej ustawy. Wynika to w sposób jednoznaczny z wydanej w toku postępowania sądowego opinii biegłego okulisty. Opinia ta – o czym mowa była już wcześniej – stanowi pełnowartościowy materiał dowodowy. W oparciu o przedmiotową opinię stwierdzić należy, że odwołujący jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym z przyczyn okulistycznych.

Biegły rozpoznał u badanego zanik nerwów wzrokowych dziedziczny, praktycznie ślepotę obu oczu.

Z punktu widzenia okulisty wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Podkreślić należy, że przy ocenie biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sposób motywowania oraz stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opinii biegłych jest jednym z podstawowych kryteriów oceny dokonywanej przez Sąd, niezależnie od kryteriów zgodności z zasadami wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego oraz podstaw teoretycznych opinii (tak postanowienie SN z 27 listopada 2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001 nr 4 poz. 84).

Reasumując Sąd Okręgowy przyznał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym od 1 października 2015 r. na stałe. Data początkowa jest związana z datą złożenia wniosku.

Na mocy art. 129 ust. 1 ustawy świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.

Wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę w dniu 2 października 2015 r., a zatem prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym należało wnioskodawcy przyznać od dnia 1 października 2015 r. Data końcowa wynika z opinii biegłego okulisty.

Mając powyższe na uwadze, wobec zaistnienia podstaw do uwzględnienia odwołania Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE

Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.