Czwartek 23 listopada 2017 Wydanie nr 3559
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Siedlcach z 2014-04-10
Data orzeczenia:
10 kwietnia 2014
Data publikacji:
13 października 2017
Data uprawomocnienia:
7 maja 2014
Sygnatura:
IV U 1209/13
Sąd:
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Wydział:
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Hasła tematyczne:
Emerytura
Podstawa prawna:
art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43)
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118)

Sygn. akt IV U 1209/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 kwietnia 2014r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

st. sekr. sądowy Marta Żuk

po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014r. w Siedlcach na rozprawie

odwołania S. D.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

z dnia 27 września 2013 r. (Nr (...) )

w sprawie S. D.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o prawo do emerytury

zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo ubezpieczonego S. D. do emerytury od 01 września 2013 roku.

Sygn. akt: IV U 1209/13 UZASADNIENIE

Decyzją z 27 września 2013r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił S. D. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w szczególnych warunkach wynosi 9 lat, 10 miesięcy i 24 dni, a staż pracy w szczególnym charakterze kolejarzy 10 lat, 8 miesięcy i 21 dni.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. D. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do pracy w szczególnych warunkach powinien być doliczony okres pracy w Kółku Rolniczym w T., gdzie pracował na stanowisku kierowcy ciągnika. Okoliczność tę mogą potwierdzić świadkowie (odwołanie k.2).

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k.4-5).

Sąd ustalił, co następuje:

Ubezpieczony S. D. w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 17 września 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 17 września 2013r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 27 lat, 4 miesiące i 16 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 27 lat i 4 miesiące, a okresy nieskładkowe 16 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 9 lat, 10 miesięcy i 24 dni, a także staż pracy w szczególnym charakterze kolejarzy w wymiarze 10 lat, 8 miesięcy i 21 dni.

Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w warunkach szczególnych decyzją z 27 września 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 27 września 2013r. k.13 akt emerytalnych).

Do stażu pracy w szczególnych warunkach organ rentowy nie uwzględnił okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...)w T.. Zgodnie ze świadectwem pracy złożonym na k.7 akt emerytalnych ubezpieczony był zatrudniony w tej Spółdzielni w pełnym wymiarze czasu pracy od 1 marca 1972r do 31 stycznia 1989r. (świadectwo pracy k.7 akt emerytalnych). W myśl jednak dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego początkowo ,tj. w okresie od marca 1972r. wykonywał on pracę kierowcy ciągnika na podstawie umowy zlecenie (umowa zlecenie z 23 marca 1972r. - w części B akt osobowych ubezpieczonego). Następnie od 1 września 1972r. został przyjęty przez ówczesny Zarząd Kółka Rolniczego do pracy w charakterze pracownika na stanowisku traktorzysty na czas określony w pełnym wymiarze czasu pracy, a następnie na mocy umowy o pracę z 1 grudnia 1973r. został przyjęty do pracy na stanowisku traktorzysty na czas nieokreślony (pismo o przyjęciu do pracy z 1 września 1972r. i umowa o pracę z 1 grudnia 1973r. - w części B akt osobowych ubezpieczonego). Ubezpieczony pracował na stanowisku traktorzysty (kierowcy ciągnika) przez cały okres zatrudnienia w w/w Spółdzielni (angaże zawarte w części B akt osobowych ubezpieczonego). Umowa o pracę rozwiązała się z dniem 31 stycznia 1989r. na wniosek ubezpieczonego (wniosek o rozwiązanie umowy o pracę z 30 stycznia 1989r. - w części A akt osobowych ubezpieczonego). W okresie zatrudnienia w (...)w T. ubezpieczony korzystał z urlopu bezpłatnego od 20 czerwca 1982r. do 24 września 1982r., a zatem przez 3 miesiące i 4 dni (pismo (...) T. z 21 kwietnia 2010r. k.37 akt emerytalnych ubezpieczonego za wnioskiem z 8 kwietnia 2010r.).

W ramach pracy na stanowisku kierowcy ciągnika ubezpieczony wykonywał wszelkiego rodzaju prace polowe u rolników (rozsiewanie nawozów, oprysków, wywożenie obornika, pracy przy żniwach i wykopkach), a w okresie zimowym prace transportowe polegające na przewożeniu węgla, cegły, pustaków i torfu. Ponadto pracował przy odśnieżaniu. Ubezpieczony posiadał przypisany do siebie ciągnik marki U. (zeznania świadka J. R. k.11v – minuty od 10 do 15 nagrania i zeznania ubezpieczonego k.12 – minuty od 17 do 19 i k.11-11v – minuty od 2 do 7 nagrania).

Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność niesporna).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie S. D. podlegało uwzględnieniu.

Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż obok niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach na rzecz (...) SA pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz (...)w T., w której zatrudniony był na stanowisku traktorzysty. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że w okresie zatrudnienia w w/w Spółdzielni - przy przyjęciu jako daty początkowej tego zatrudnienia daty 1 września 1972r., kiedy ubezpieczony został zatrudniony na podstawie umowy o pracę (vide: ustalenia faktyczne) do 31 stycznia 1989r. - a zatem przez 16 lat i 5 miesięcy, a po odjęciu okresu urlopu bezpłatnego (trwającego 3 miesiące i 4 dni) przez 16 lat i blisko 2 miesiące ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach ,tj. jako kierowca ciągnika. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział VIII poz.3 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. O tym, że ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy ciągnika świadczą nie tylko dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, z których wynika, ubezpieczony wykonywał pracę potocznie zwanego traktorzysty, ale również rzeczowe i spójne zeznania świadka J. R. – współpracownika ubezpieczonego z okresu jego zatrudnienia w powyższej Spółdzielni oraz zeznania samego ubezpieczonego. Reasumując powyższe ustalenia i rozważania Sąd Okręgowy uznał, że ubezpieczony do dnia 1 stycznia 1999r. spełnił przesłankę co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że S. D. przysługuje prawo do emerytury od 1 września 2013r.,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił w wnioskiem o emeryturę.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.