Wtorek 23 października 2018 Wydanie nr 3893
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Siedlcach z 2016-02-19
Data orzeczenia:
19 lutego 2016
Data publikacji:
10 sierpnia 2018
Data uprawomocnienia:
23 marca 2016
Sygnatura:
IV U 937/15
Sąd:
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Wydział:
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Przewodniczący:
Katarzyna Antoniak
Protokolant:
st. sekr. sądowy Dorota Malewicka
Hasła tematyczne:
Emerytura
Podstawa prawna:
art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43)
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118)

Sygn. akt IV U 937/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 lutego 2016r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

st. sekr. sądowy Dorota Malewicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2016r. w S.

odwołania H. P.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

z dnia 30 czerwca 2015 r. Nr (...)

w sprawie H. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o prawo do emerytury

zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo H. P. do emerytury od dnia 01 czerwca 2015r.

Sygn. akt: IV U 937/15 UZASADNIENIE

Decyzją z 30 czerwca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił H. P. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Odwołanie od w/w decyzji złożył H. P. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że posiada 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, gdyż stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako spawacz w następujących zakładach pracy: w Zakładzie (...) w O. od 2 maja 1968r. do 13 stycznia 1973r., w (...) Przedsiębiorstwie (...) od 7 kwietnia 1973r. do 11 maja 1974r., w Zakładzie (...) w O. od 1 czerwca 1974r. do 31 maja 1986r. i wreszcie w Przedsiębiorstwie (...) od 1 lipca 1986r. do 15 listopada 1991r. Powyższe okoliczności mogą potwierdzić świadkowie (odwołanie k.1 akt sprawy).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje:

Ubezpieczony H. P. w dniu 5 marca 2010r. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 17 czerwca 2015r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 17 czerwca 2015r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 28 lat i 28 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 27 lat, 5 miesięcy i 28 dni, a okresy nieskładkowe 7 miesięcy. Ponadto organ rentowy ustalił, że ubezpieczony nie wykazał, że na dzień 1 stycznia 1999r. posiada staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat.

Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 30 czerwca 2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 30 czerwca 2015r. k.18 akt emerytalnych).

Ubezpieczony był zatrudniony w Kombinacie (...) Zakład (...) w O. w okresie od 2 maja 1968r. do 13 stycznia 1973r., a zatem przez 4 lata 8 miesięcy i 13 dni w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz (świadectwo pracy z 12 marca 1979r. k.8 akt emerytalnych). W okresie tego zatrudnienia ubezpieczony nabył praktyczne umiejętności w zakresie spawania i zdobył formalne uprawnienia w tym zawodzie (książeczka spawacza z 2 grudnia 1968r. z odnotowanym egzaminem spawania elektrycznego w dniu 10 października 1968r. oraz kursem spawania urządzeń dźwigowych odbytym w okresie od 6 lutego 1969r. do 21 sierpnia 1969r. (kopia książeczki spawacza k.16 akt sprawy). W okresie tego zatrudnienia ubezpieczony spawał czterotonowe wysięgi do dźwigów produkowanych w tym przedsiębiorstwie (zeznania świadków: C. K. i Z. P. k.18-18v oraz zeznania ubezpieczonego k.18v i k.17v).

W okresie od 7 kwietnia 1973r. do 11 maja 1974r., a zatem przez 1 rok, 1 miesiąc i 5 dni, ubezpieczony był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie (...) w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza (świadectwo pracy z 15 maja 1974r. k.8 akt emerytalnych). W okresie tego zatrudnienia ubezpieczony spawał bele i konstrukcje stalowe przeznaczone do budowy mostów (zeznania ubezpieczonego k.18v i 17v).

W okresie od 1 czerwca 1974r. do 31 maja 1986r. ubezpieczony był zatrudniony w Fabryce (...) w O. w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym od początku zatrudnienia ,tj. od 1 czerwca 1974r. do 10 czerwca 1984r. (10 lat i 10 dni) ubezpieczony wykonywał pracę spawacza, a od 11 czerwca 1984r. do końca zatrudnienia pracował na stanowisku robotnika transportowego (świadectwo pracy z 31 maja 1986r. k.9 akt emerytalnych, umowa o pracę z 15 maja 1974r. na stanowisku spawacza - z datą rozpoczęcia pracy od 1 czerwca 1974r. oraz pismo pracodawcy z 7 czerwca 1984r. o przeniesieniu ubezpieczonego z dniem 11 czerwca 1974r. ze stanowiska spawacza na stanowisko robotnika transportowego – w aktach osobowych). W powyższym przedsiębiorstwie ubezpieczony pracował przy spawaniu części do koparek (zeznania świadków: C. K. i Z. P. k.18-18v oraz zeznania ubezpieczonego k.18v i k.17v).

Następnie w okresie od 1 lipca 1986r. do 15 listopada 1991r., a zatem przez 5 lat, 4 miesiące i 15 dni ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza (świadectwo pracy z 15 listopada 1991r. k.10 akt emerytalnych). W okresie tego zatrudnienia ubezpieczony pracował na zgrzewarce, która zgrzewała (rodzaj spawania) paneli, kątowników i innych elementów do produkcji aparatów słuchowych (zeznania świadka W. S. k.18v oraz zeznania ubezpieczonego k.18v i 17v).

Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.14 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie H. P. podlegało uwzględnieniu.

Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, bowiem przez wiele lat pracował w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe wykazało słuszność twierdzeń ubezpieczonego i dało podstawy do ustalenia, że w okresie zatrudnienia w w/w czterech zakładach pracy, łącznie przez ponad 15 lat, ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach wykonując pracę polegającą na spawaniu, w głównej mierze elektrycznym. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w szczególnych warunkach o czym stanowi wykaz A dział XIV poz.12 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Na fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy polegającej na spawaniu wskazują jednoznacznie dowody z dokumentów – świadectwa pracy i dokumenty zgromadzone w zachowanych aktach osobowych, a także spójne zeznania świadków - współpracowników ubezpieczonego w rozpatrywanych okresach, jak również korespondujące z tymi dowodami logiczne zeznania samego ubezpieczonego.

Reasumując uznać należało, że ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że H. P. przysługuje prawo do emerytury od 1 czerwca 2015r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o to świadczenie.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.