Poniedziałek 24 września 2018 Wydanie nr 3864
notice
Tytuł:
Sąd Apelacyjny w Gdańsku z 2012-09-18
Data orzeczenia:
18 września 2012
Data publikacji:
8 grudnia 2017
Data uprawomocnienia:
18 września 2012
Sygnatura:
III AUa 458/12
Sąd:
Sąd Apelacyjny w Gdańsku
Wydział:
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Przewodniczący:
Bożena Grubba
Sędziowie:
Małgorzata Gerszewska
Aleksandra Urban
Protokolant:
Aleksandra Portaszkiewicz
Hasła tematyczne:
Emerytura Wcześniejsza ,  Emerytura
Podstawa prawna:
art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118)

Sygn. akt III AUa 458/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 września 2012 r.

Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Bożena Grubba

Sędziowie:

SSA Małgorzata Gerszewska

SSA Aleksandra Urban (spr.)

Protokolant:

Aleksandra Portaszkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 18 września 2012 r. w Gdańsku

sprawy F. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.

o prawo do emerytury

na skutek apelacji F. S.

od wyroku Sądu Okręgowego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku

z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt VIII U 1621/11

oddala apelację.

Sygn. akt III AUa 458/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 czerwca 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonemu F. S. prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ubezpieczony nie udokumentował rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą oraz nie udowodnił wymaganego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony wykazał jedynie 6 lat 7 miesięcy i 27 dni pracy w warunkach szczególnych.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony, wnosząc o jej uchylenie i przyznanie prawa do emerytury. Skarżący podał, iż wykonywał on zawsze pracę spawacza, która jest pracą w szczególnych warunkach.

Organ ubezpieczeniowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie powołując się na argumentację wskazaną w zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku - VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie ubezpieczonego.

Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł o następujące ustalenia faktyczne. F. S. urodził się (...). W dniu 5 kwietnia 2011 r. złożył do ZUS wniosek o emeryturę. Wnioskodawca wykazał na dzień l stycznia 1999 r. w toku postępowania przed organem rentowym, staż pracy w szczególnych warunkach wynoszący 6 lat, 7 miesięcy i 27 dni. Do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach pozwany przyjął okres zatrudnienia od 9 listopada 1970 r. do 25 grudnia 1971 r., od 5 stycznia 1972 r. do 31 marca 1974 r., od 18 czerwca 1974 r. do 30 czerwca 1975 r., od l stycznia 1983 r. do 31 marca 1985 r. Decyzją z dnia 3 czerwca 2011 r., zaskarżoną w niniejszym postępowaniu, pozwany organ rentowy odmówił ubezpieczonemu F. S. prawa do emerytury z uwagi na nieudokumentowanie 15 lat pracy w szczególnych warunkach oraz nierozwiązanie stosunku pracy. F. S. jest od l lutego 2008 r. zatrudniony na podstawie umowy o prace w (...) spółka jawna jako zbrojarz - betoniarz. Ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy w wyżej wymienionym pracodawcą. Wnioskodawca jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego. Ubezpieczony złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W oparciu o tak ustalony stan faktyczny sprawy, Sąd Okręgowy zważył, iż odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Sąd ten przywołał i omówił znajdujące zastosowanie przepisy prawa i wskazał, iż w sprawie bezspornym jest, że ubezpieczony ukończył 60 lat /w dniu 10 kwietnia 2011 r./, wykazał łączny okres składkowy i nieskładkowy przekraczający 25 lat /tj. 29 lat, l miesiąc i 27 dni/, złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz nie rozwiązał stosunku pracy. W związku z powyższym ubezpieczony nie spełnia warunku z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. 2004r. Nr 39 poz. 353 ze zm.) w zakresie rozwiązania stosunku pracy - gdyż pozostawał w stosunku pracy zarówno w dacie składania wniosku o emeryturę, jak i w dacie wydawania przez ZUS decyzji oraz w dacie zamknięcia przez Sad rozprawy. Przy tym chodzi tutaj nie tylko o pozostawanie w stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywana jest praca w szczególnych warunkach, ale również z każdym innym pracodawcą. Osoba ubiegająca się na podstawie art. 184 cytowanej ustawy o emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach musi co najmniej przed zakończeniem postępowania rozwiązać stosunek pracy. Na podstawie powyższych ustaleń Sąd zważył, iż odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż jedynie łączne spełnienie wszystkich wskazanych wyżej przesłanek ustawowych skutkuje uwzględnieniem wniosku o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Innymi słowy warunki nabycia prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej muszą być spełnione łącznie co oznacza, iż niespełnienie jednego z nich skutkuje brakiem uprawnień do świadczenia. Sąd Okręgowy nadto wskazał, iż przedmiotem sporu pozostawało, czy okres zatrudnienia od 27 września 1976 r. do 21 maja 1978 r., od 23 maja 1978 r. do 30 czerwca 1978 r., od l kwietnia 1985 r. do 30 listopada 1988 r., od 20 sierpnia 1990 r. do 3 października 1990 r., od 8 października 1990 r. do 30 września 1993 r., od l października 1993 r. do 31 stycznia 1996 r. należy zaliczyć do okresu pracy w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy w Gdańsku w świetle wcześniej dokonanych ustaleń nie rozstrzygał tej kwestii spornej i nie prowadził postępowania dowodowego w tym zakresie gdyż rozstrzygnięcie tego zakresu zagadnienia stało się bezcelowe w świetle nie spełnienia jednego z warunków wynikających z art. 184 wyżej cytowanej ustawy tj. nie rozwiązania stosunku pracy. W konkluzji, biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny i argumenty podnoszone powyżej, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 §1 k.p.c. i cyt. przepisów oddalił odwołanie.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł ubezpieczony, zaskarżając go w całości i zarzucając: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu, że w świetle dokonanych wcześniej ustaleń sąd nie rozstrzygał kwestii spornej i nie prowadził postępowania dowodowego w zakresie czy okres zatrudnienia od 27 września 1976r. do 21 maja 1978., od 23 maja 1978r. do 30 czerwca 1978r., od l kwietnia 1985r. do dnia 30 listopada 1988r., od 20 sierpnia 1990r. do 3 października 1990r., od 8 października 1990r. do 30 września 1993r„ od l października 1993r. do 31 stycznia 1996r., należy zaliczyć do okresu pracy w szczególnych warunkach, gdyż zdaniem sądu rozstrzygnięcie tego zakresu stało się bezcelowe w świetle nie spełnienia jednego z warunków wynikających z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych tj. nierozwiązania stosunku pracy; 2. bezpodstawne oddalenie dowodu z zeznań świadków: E. S., na stwierdzenie faktu wykonywania pracy spawacza przez odwołującego się w Przedsiębiorstwie Budowlanym (...) w okresie 01.01.1983 do 30.11.1988 oraz od 20.08.1990 do 03.10.1990 r., czyli w warunkach szczególnych oraz w okresie od 5.01.1972 do 30.06.1975 r.; M. B., na stwierdzenie faktu, że F. S. wykonywał pracę przy spawaniu w okresie od 1.10.1993 r., do 31.01.1996 r. w Przedsiębiorstwie budowlanym (...) Sp. z o.o. w G.; H. J., na okoliczność wykonywania prac spawacza w okresie od 08.10.1990 do 30. 09.1993 w Przedsiębiorstwie budowlanym (...) Sp. z o. o.; H. G., na okoliczność wykonywania pracy spawacza w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w G. w okresie od 27.09.1976 r., do 30.06.1978r., co doprowadziło do nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności w sprawie, zwłaszcza co do okoliczności czy wskazane wyżej okresy pracy, jako istotny przedmiot sporu, należało zaliczyć do okresu pracy w szczególnych warunkach. Zarzucając powyższe apelujący wniósł o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu ze wskazanych wyżej świadków na okoliczność wykazania, że w spornych okresach zatrudnienia świadczył pracę w szczególnych warunkach. Skarżący wniósł także o zmianę zaskarżonego wyroku przez uznanie emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku. W uzasadnieniu skarżący umotywował podniesione zarzuty i wnioski, w szczególności kwestionując bezcelowość prowadzenia postępowania w zakresie szczególnego okresu ubezpieczenia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja ubezpieczonego F. S. nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnieć należy, iż ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji odmawiającej przyznania wnioskowego świadczenia, tj. prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227, dalej ustawa emerytalna/. Wskazany przepis wraz z art. 32 ustawy emerytalnej oraz przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze /dalej rozporządzenie/, określają dla mężczyzn następujące przesłanki prawa do wcześniejszej emerytury: ukończony 60 rok życia, 25 letni ogólny staż ubezpieczeniowy, 15 letni okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przed 1 stycznia 1999 r., nieprzystąpienie do OFE albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.

Podkreślenia wymaga, że wskazane wyżej przesłanki spełnione muszą być kumulatywnie. Innymi słowy ustalenie, że ubezpieczony nie spełnia chociażby jednej ze wskazanych wyżej przesłanek, uniemożliwia przyznanie wnioskowanego świadczenia.

Odnosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy, zwrócić należy uwagę, iż w toku postępowania bezspornym było, że ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy, co potwierdził na rozprawie przed Sądem Okręgowym w dniu 14 grudnia 2011r. oświadczając, że: „nadal jest zatrudniony” /k. 26/ oraz na rozprawie apelacyjnej w dniu 18 września 2012 r. /k. 59/.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, w świetle powyższego oświadczenia nie można mieć wątpliwości, iż ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy, a zatem nie spełnia tej przesłanki z art. 184 ust. 2 ustawy emerytalnej.

Podkreślić przy tym należy, iż rozwiązanie stosunku pracy należy rozumieć literalnie, jako zdarzenie dokonane. Nie można z nim utożsamiać samego zamiaru rozwiązania stosunku pracy w przypadku ustalenia prawa do wnioskowanego świadczenie.

W konsekwencji, w ocenie Sądu Apelacyjnego, trafnie Sąd Okręgowy wskazał, że ubezpieczony nie spełnia obligatoryjnego wymogu rozwiązania stosunku pracy, na który wskazuje przywołany przepis art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Odpowiadając natomiast na podniesiony w apelacji zarzut wyjaśnić należy, iż wobec braku rozwiązania stosunku pracy bezprzedmiotowym jest ustalanie okresów, w których wnioskodawca świadczył pracą w warunkach szczególnych, na co trafnie wskazał już Sąd Okręgowy.

Sąd ubezpieczeń rozpoznający odwołanie od decyzji organu rentowego odmawiającej prawa do świadczenia rozstrzyga bowiem o prawie do konkretnego świadczenia, nie zaś o poszczególnych jego przesłankach. Skoro ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy, brak jest podstaw do badania pozostałych przesłanek warunkujących prawo do emerytury w wieku obniżonym, a zatem i szczególnego stażu pracy. Sąd Okręgowy rozpoznając odwołanie od decyzji odmawiającej przyznanie prawa do emerytury, po ustaleniu, że ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy, nie miał zatem podstaw do prowadzenia postępowania celem ustalenia spełnienia pozostałych przesłanek wnioskowanego świadczenia.

Reasumując, w ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił stan faktyczny przedmiotowej sprawy i dokonał trafnej jego oceny prawnej, której nie wzruszają podniesione w apelacji zarzuty, a zatem zaskarżony wyrok odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 385 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.