Piątek 21 września 2018 Wydanie nr 3861
notice
Tytuł:
Sąd Rejonowy w Olsztynie z 2016-07-12
Data orzeczenia:
12 lipca 2016
Data publikacji:
14 września 2018
Sygnatura:
IX W 874/16
Sąd:
Sąd Rejonowy w Olsztynie
Wydział:
IX Wydział Karny
Przewodniczący:
SSR Joanna Sienicka
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
(Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152)
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602)
Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
(Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148)

Sygn. akt IX W 874/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 lipca 2016 r.

Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny

w składzie:Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka

Protokolant: Kalina Pawełko

Bez udziału oskarżyciela publ.

po rozpoznaniu w dniu 17 V, 14 VI, 5 VII 2016 r. sprawy

D. O.

s. T. i A. z domu P.

ur. (...) w O.

obwinionego o to, że: w dniu 24 listopada 2015 r. o godzinie 11:45 w O. na ul. (...) kierując samochodem marki B. o nr rej. (...) podczas zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu pojazdem marki F. o nr rej. (...) zmuszając go do gwałtownego hamowania w celu uniknięcia zderzenia czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym

- tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym

ORZEKA:

I.  obwinionego D. O. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym skazuje go wymierzając na podstawie art. 86§1kw karę 500 (pięćset) złotych grzywny;

II.  na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych.

Sygn. akt IX W 874/16

UZASADNIENIE

Obwiniony D. O. prowadzi (...), deklaruje osiąganie dochodu miesięcznego w kwocie (...), jest żonaty (dane k. 37)

W dniu 24 listopada 2015 roku około godziny 11:45 obwiniony D. O. kierował pojazdem marki B. o nr rej. (...). Jechał z żoną M. O.– siedząca na przednim fotelu obok kierowcy. Obwiniony poruszał się od strony (...) w kierunku centrum O. . Wjechał w ulicę (...) , zajął pas przeznaczony dla ruchu (...)znajdujący się na środku jezdni. Przed pojazdem B. tym samym pasem poruszał się inny samochód, który zmienił pas na prawy.

W tym samym czasie , w tym samym kierunku ulicą (...) ,prawym pasem ruchu , pojazdem nauki jazdy marki F. (...) o nr rej. (...), jechała kursantka P. N. (1). Instruktorem nauki jazdy był w opisanym pojeździe A. S. (1). Przed pojazdem nauki jazdy poruszały się inne samochody osobowe. Kursantka zbliżała się do skrzyżowania z ul (...). Zatrzymała się za innymi pojazdami. W momencie gdy na sygnalizatorze zapaliło się zielone światło pojazdy jadące przed nią zaczęły ruszać. W tym czasie z jej lewej strony , z (...), manewr zmiany pasa ruchu na prawy podjął obwiniony. Wjechał częściowo na prawy pas ruchu po którym poruszał się już samochód nauki jazdy. Reagując na zaistniałą sytuację A. S. (1) rozpoczął manewr hamowania. Pojazdy zdołały uniknąć zderzenia. Kierujący pojazdami zatrzymali się. Obwiniony wysiadł z B. i podszedł do pojazdu m-ki F.. Zarzucał kursantce i instruktorowi nieprawidłową jazdę , pomiędzy obwinionym , a instruktorem nauki jazdy doszło do utarczki słownej. Następnie obwiniony wrócił do swojego pojazdu wjechał przed pojazd m-ki F., po czym, po chwili zatrzymał się. F. stanął za pojazdem obwinionego. Ponownie obwiniony podszedł do instruktora. A. S. (1) poinformował obwinionego, że zawiadomił o zdarzeniu Policję i udaje się do K. (...) .

Zdarzenie zostało zarejestrowane przez kamerę (...).

Obwiniony i A. S. (1) złożyli zawiadomienia o popełnieniu wykroczenia w K. O..

(dowody: wyjaśnienia obwinionego k. 37 – 37v, zeznania A. S. (1) k. 38 - 39, k. 4v – 5, zeznania M. O. k. 39v, zeznania P. N. (1) k. 48v k. 11, zeznania R. B. k.48v – 49v, k. 11, zeznania J. K. k. 53-53v, notatka urzędowa k. 2, protokół przyjęcia zawiadomienia żądania ścigania sprawcy wykroczenia k. 3, kserokopia dowodu osobistego i prawa jazdy obwinionego k. 8, protokół odtworzenia utrwalonych zapisów k. 20, płyta k. 23, notatka urzędowa k. 45, notatka informacyjna dot. prac budowlanych k. 46, k. 52).

Obwiniony D. O. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Wyjaśnił , że z powodu robót drogowych miał możliwość poruszania się tylko pasem (...). Zjechał na ten pas tak jak wszystkie inne pojazdy. Z powodu większej szerokość kół jego pojazdu nie mógł zjechać na prawy pas ruchu wcześniej niż w miejscu, w którym doszło do zdarzenia. Pas po którym poruszał się był oddzielony od pasa prawego metalowymi krawężnikami z przerwami. Wyjaśnił, iż dokładnie obserwował drogę i całe zajście było jedynie wynikiem zachowania A. S. (1), który rozmawiając przez telefon, gestem ręki nakazał kursantce P. N. (1) jechać na wprost i go nie wpuścić na pas prawy. Podał, że nie spowodował swoim zachowaniem hamowania pojazdu nauki jazdy. Wyjaśnił, iż kursantka zatrzymała się, zostawiła mu miejsce do wjazdu na pas prawy. Stanęła przy końcu jego samochodu. Następnie podjeżdżała . Gdy zapaliło się zielone światło samochody na prawym pasie ruszyły, chciał wówczas zjechać na pas prawy. Jego pojazd przetoczył się może pół metra , wówczas usłyszał trąbienie „złośliwego instruktora”. Podszedł do pojazdu nauki jazdy aby zapytać dlaczego instruktor uniemożliwia mu opuszczenie pasa(...)i przejechanie przez skrzyżowanie. Obwiniony oświadczył, iż pomiędzy pojazdami nie doszło do kontaktu. W czasie gdy ruszył, przód F. (...) znajdował się na wysokości prawych drzwi pasażera jego pojazdu. F. wówczas stał.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając je za przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane wykroczenie. Twierdzenia obwinionego nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, bowiem pozostają one w sprzeczności z zeznaniami świadków A. S. (1) i P. N. (1), jak również z nagraniem z monitoringu. Nie znajdują także uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa o ruchu drogowym .

A. S. (1) i P. N. (1) zeznali, iż jechali prawym pasem ruchu ulicy (...) w kierunku skrzyżowania z ulicą (...). Dodali, że pojazd obwinionego po zapaleniu się na sygnalizatorze świetlnym zielonego światłą wyjechał nagle z lewego pasa tj. z (...) na ich pas, dlatego też musieli gwałtownie zahamować. Podali również, że obwiniony zachowywał się agresywnie.

A. S. (1) zeznał jechał z kursantka w stronę skrzyżowania z ul (...), przed nimi było 5-6 pojazdów. Pojazdy przed nimi zatrzymały się, wówczas (...) z lewej strony podjechały do nich dwa pojazdy. Pierwszy samochód zjechał z (...) na pas prawy. Gdy zamieniło się światło na zielone, samochody ruszyły. W tym czasie także kursantka ruszyła. Wówczas z (...) nagle wjechał częściowo na ich pas samochód obwinionego. Jego przednie koła znajdowały się na prawym pasie ruchu. Nacisnął hamulec, hamowanie było gwałtowne, zatrzymali się kilka centymetrów od B., który zajechał im drogę. Według świadka gdyby nie hamował doszło do zderzenia z pojazdem obwinionego. Obwiniony podszedł do ich pojazdu, zachowywał się wulgarnie. A. S. zeznał, iż poruszali się tylko prawym pasem ruchu po wjeździe w ul (...). Na wysokości Hotelu (...) widział pracowników drogowych ale nie utrudniali oni poruszania się pasem prawym, nie było konieczności wjazdu na torowisko. Jego zdaniem kierowcy pojazdów które wjechały na torowisko nie chcieli stać w korku , chcieli ich ominąć. Oświadczył, iż podczas wjeżdżania obwinionego na pas prawy nie rozmawiał przez telefon, wziął go do ręki jak obwiniony podszedł do kursantki.

P. N. (1) przedstawiła przebieg zdarzenia w analogiczny sposób. Zeznała , że nie pamięta, czy A. S. (1) pokazywał jej ręką gest, aby jechać do przodu, ani czy na ulicy (...) były prowadzone jakieś roboty drogowe. Wskazała, że A. S. (1) nie rozmawiał przez telefon w czasie, gdy obwiniony zajechał jej drogę, aczkolwiek wcześniej rozmawiał z użyciem zestawu . Po tym zdarzeniu instruktor zadzwonił na Policję. Zeznała, iż po wjeździe na ul (...) zajęła pas prawy. Obwiniony zajechał jej drogę z lewej strony zjeżdżając na jej pas ruchu z (...) , gdy chciała kontynuować jazdę. Obwiniony krzyczał na nią i na instruktora. Oświadczyła, iż już ruszyła gdy obwiniony zjeżdżał z (...). Zahamowała żeby nie zderzyć się z jego pojazdem, nie pamięta czy instruktor także hamował.

Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadków uznając je za logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniające.

Istotnym dowodem w sprawie jest nagranie z kamery (...) zamontowanej na skrzyżowaniu ulicy (...) z ulicą (...). Z uwagi na usytuowanie kamery , widok na miejsce zdarzenia jest częściowo przysłonięty przez znaki drogowe i sygnalizator świetlny. Na nagraniu widać, że na(...)stoi pojazd obwinionego. Pojazdy znajdujące się prawym pasie ruszają. Widać także przy prawej krawędzi pasa prawego światła pojazdów zbliżających się do skrzyżowania. Obwiniony podejmuje manewr wjazdu na prawy pas ruchu, wjeżdża częściowo na ten pas, po czym zatrzymuje pojazd i wysiada z niego. Kolejno widać jak obwiniony wraca do pojazdu po czym rusza wjeżdżając na prawy pas ruchu przejeżdża przez przystanek wenecki i zatrzymuje się przed skrzyżowaniem z ul. (...). W tym momencie obwiniony ponownie wysiada z pojazdu i podchodzi do instruktora nauki jazdy, który zatrzymał pojazd za pojazdem m-ki B.. Następnie obwiniony wraca do pojazdu i odjeżdża ze skrzyżowania w kierunku centrum. Z uwagi na usytuowanie kamery pojazd nauki jazdy nie jest dobrze widoczny w chwili wjazdu pojazdu obwinionego na pas prawy. Dostrzec można światła tego pojazdu, ich poruszenie wskazujące na hamowanie i zatrzymanie tego pojazdu .

Obwiniony podnosił podczas rozprawy, iż przedmiotowe nagranie nie jest nagraniem, które oglądał wcześniej, że istniały nagrania z innych kamer . Sąd uznał powyższe twierdzenia za niewiarygodne. Zgodnie z zeznaniami J. K., przedmiotowe nagranie jest jedynym nagraniem, które było okazywane obwinionemu i jedynym zabezpieczonym w sprawie. Sąd uznał powyższe zeznania za logiczne, rzeczowe i wiarygodne nie znajdując podstaw do ich zakwestionowania. Korespondują one z zeznaniami A. S.- k 39, z których wynika, iż świadek ten również oglądał tylko powyższe nagranie.

M. O. zeznała, że jechała wraz mężem od strony dworca ulicą (...). Wskazała, iż obserwowała całą sytuację z boku. Podała, że mąż był zmuszony wjechać na (...) z powodu prowadzonych w tym czasie robót drogowych. Przed zdarzeniem zatrzymali się. Pojazd miał włączony kierunkowskaz. W momencie kiedy zapaliło się zielone światło na sygnalizatorze obwiniony delikatnie ruszył. W tym czasie widziała z boku jak instruktor z pojazdu m-ki F. rozmawiał przez telefon, a kursantka kierująca tym pojazdem otrzymała od niego gest ręką, aby jechać do przodu. Podkreśliła, że mąż nie włączył się gwałtownie do ruchu i nie stworzył żadnej sytuacji zagrażającej bezpieczeństwu w ruchu drogowym.

Sąd jedynie w części dotyczącej ustawienia pojazdów przed zdarzeniem uznał za wiarygodne zeznania świadka M. O.. Nie podzielił ich natomiast w pozostałem części . Sąd miał na uwadze, że świadek będąca żoną obwinionego jest zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy. Jej relacja stoi w oczywistej sprzeczności z omówionymi dowodami.

Jako niewiele wnoszące do sprawy Sąd ocenił zeznania R. B., który nie był świadkiem zdarzeniu, a jedynie rozmawiał z uczestnikami i skierował ich do Komendy (...)w O. w celu przeprowadzenia dalszych czynności.

Stosownie do treści art. 22 ust 1 ustawy prawo o ruchu drogowym, kierujący pojazdem, zmieniający kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu , jest obowiązany zachować szczególną ostrożność . Zgodnie z ust 4 cyt przepisu winien także ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi jadącemu po pasie na który zamierza wjechać.

Obwiniony nie zastosował się do opisanych obowiązków . Nie upewnił się czy jego manewr nie stworzy zagrożenia dla innych uczestników ruchu, czy nie zmusi kierującą samochodem F. do wykonania manewrów obronnych. Efektem braku zachowania szczególnej ostrożności przez obwinionego było nie ustąpienie pierwszeństwa przejazdu samochodowi m-ki F., który poruszał się w tym czasie pasem prawym.

Wobec powyższego Sąd uznał obwinionego D. O. za winnego tego, że w dniu 24 listopada 2015 r. o godzinie 11:45 w O. na ul. (...) kierując samochodem marki B. o nr rej. (...) podczas zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu pojazdem marki F. o nr rej. (...) zmuszając go do gwałtownego hamowania w celu uniknięcia zderzenia czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Swoim zachowaniem wyczerpał znamiona z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 22 ust. 4 Ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Warunkiem przypisania odpowiedzialności za wykroczenie z art. 86 § 1 kw jest spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zagrożenie takie niewątpliwie powstało o czym świadczą zeznania P. N. i A. S. oraz nagranie z monitoringu.

Istota ustąpienia pierwszeństwa polega na powstrzymaniu się od ruchu, jeśli ruch ten mógłby zmusić innego kierującego do zmiany kierunku, pasa ruchu lub istotnej zmiany prędkości – art. 2 pkt 23 prawa o ruchu drogowym. Kierujący pojazdem m-ki B. wjechał bez zachowania wymaganej ostrożności przed jadący już pojazd marki F. zmuszając kierującego pojazdem m-ki F. do gwałtowanego hamowania.

Przy wymiarze kary Sąd miał na względzie stopień szkodliwości społecznej czynu, stworzenie zagrożenia dla innych użytkowników ruchu, Obwiniony nie zachował odpowiedniej ostrożności przy wykonywanym manewrze, w sposób nieprawidłowy dokonał obserwacji drogi, czym wypełnił kryterium niezachowania szczególnej ostrożności podczas wykonywanego manewru.

Sąd orzekł wobec obwinionego karę grzywny w wysokości 500 złotych. Orzeczona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości czynu i nie może być postrzegana jako rażąco surowa. Ponadto kara ta zmotywuje obwinionego do ostrożniejszej i rozważniejszej jazdy, a przede wszystkim do respektowania obowiązujących przepisów z zakresu ruchu drogowego.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 kpw w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych. Obwinionego obciążono zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 złotych i opłatą w kwocie 50 złotych.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.