Piątek 20 lipca 2018 Wydanie nr 3798
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Poznaniu z 2015-06-02
Data orzeczenia:
2 czerwca 2015
Data publikacji:
16 kwietnia 2018
Data uprawomocnienia:
16 lipca 2015
Sygnatura:
I C 213/15
Sąd:
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Wydział:
I Wydział Cywilny
Przewodniczący:
del. Agnieszka Staszak
Protokolant:
p.o. stażysty Karolina Jankowska
Hasła tematyczne:
Kredyt
Podstawa prawna:
art. 69 prawa bankowego
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939)
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)

Sygn. akt I C 213/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 czerwca 2015 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodnicząca : SSR del. do SO Agnieszka Staszak

Protokolant: p.o. stażysty Karolina Jankowska

po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015r. w Poznaniu

sprawy

z powództwa:

(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny

przeciwko:

M. J.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 96.944,37 zł (dziewięćdziesiąt sześć tysięcy dziewięćset czterdzieści cztery złote i trzydzieści siedem groszy) z ustawowymi odsetkami od kwot:

a.  74.058,33 zł od dnia 13 grudnia 2013r. do dnia zapłaty,

b.  22.886,04 zł od dnia 30 października 2014r. do dnia zapłaty,

1.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 8.465 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR del. do SO Agnieszka Staszak

UZASADNIENIE

Pozwem złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wniósł o zasądzenie od pozwanej M. J. kwoty 96.944,37 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 74.058,33 zł od dnia 13 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty i od kwoty 22.886,04 zł od dnia 30 października 2014 r. do dnia zapłaty, a także kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Uzasadniając swoje żądanie powód wskazał, że dochodzona wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwaną z (...) SA. (wierzycielem pierwotnym), w dniu 15.10.2009 roku umowy o kredyt gotówkowy. Pomimo precyzyjnie ustalonych warunków kontraktu, pozwana nie zaspokoiła wszystkich należności wynikających z powyższego stosunku prawnego. Roszczenie stało się wymagalne dnia 14.11.2012 roku w związku z rozwiązaniem umowy. Wobec braku perspektyw dalszych spłat wierzyciel pierwotny wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, który został opatrzony przez sąd klauzulą wykonalności. Na mocy umowy z dnia 9 grudnia 2013 roku powód nabył od pierwotnego wierzyciela powyższą wierzytelność, o czym pozwana została poinformowana pismem z dnia 27.01.2014 roku, wzywającym ją również do dobrowolnej spłaty należności. Powód wyjaśnił, że na dochodzone roszczenie składa się kwota 74.058,33 zł tytułem wykorzystanego przez pozwaną, lecz niespłaconego do dnia złożenia pozwu kapitału umownego oraz kwota 22.886,04 zł tytułem niezaspokojonych odsetek za opóźnienie naliczonych przez wierzyciela pierwotnego od kwoty wymagalnego niespłaconego kapitału do dnia skutku cesji, to jest przeniesienia wierzytelności na mocy umowy (pozew – k. 1-6).

Wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Poznaniu (k. 7-8)

W odpowiedzi na pozew z dnia 7 marca 2015 r. pozwana podniosła, iż nie posiada żadnego majątku, z którego możliwe byłoby zaspokojenie wierzyciela. Oprócz tego podniosła, że toczy się przeciwko niej postępowanie komornicze, w ramach którego zajęto jej wynagrodzenie za pracę w maksymalnym wymiarze, a jej obecne zadłużenie wynosi blisko 600 tysięcy złotych (k. 101).

Na rozprawie dnia 28 kwietnia 2015 r. (k. 114) pozwana oświadczyła, że nie kwestionuje wysokości zadłużenia wobec powoda, a jedynie podniosła, że nie ma możliwości jego spłaty.

Sąd ustalił, co następuje:

Dnia 15 października 2009 r. pozwana M. J. zaciągnęła w (...) Bank (...) S.A. w W. (dalej (...) S.A.) kredyt. Wobec braku terminowych spłat kredytodawca wypowiedział umowę, a dnia 27 listopada 2012 r. wystawił przeciwko pozwanej bankowy tytuł egzekucyjny nr (...), któremu 17 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w Grodzisku Wielkopolskim nadał klauzulę wykonalności.

Okoliczności bezsporne, a nadto umowa kredytu wraz z załącznikami (k. 27-62), bankowy tytuł egzekucyjny wraz z klauzulą wykonalności (k. 25-26).

Na podstawie powyższego tytułu wykonawczego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Grodzisku Wielkopolskim K. Ł. prowadził postępowanie egzekucyjne, umorzone postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r.

Okoliczności bezsporne, a nadto zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego (k. 102), postanowienie o umorzeniu postępowania (k. 104).

Umową z dnia 9 grudnia 2013 r. (...) S.A. sprzedała przysługującą jej wobec pozwanej M. J. wierzytelność powodowi - (...)Fundusz Inwestycyjny (...) z siedzibą w G.. Umowa cesji została sporządzona w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.

Okoliczność bezsporna, a nadto umowa sprzedaży wierzytelności wraz z notarialnym poświadczeniem podpisów (k. 63-82)

Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 98.367,06 zł w terminie do dnia 3 lutego 2014 r.

Okoliczność bezsporna, a nadto wezwanie do zapłaty (k. 23-24).

Przeciwko pozwanej Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Grodzisku Wielkopolskim K. Ł. prowadzi postępowanie egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania kwoty 572.362,19 zł na rzecz (...) S.A. - z tytułu innego zaciągniętego przez pozwaną kredytu.

Dowody: zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę (k. 103).

Sąd zważył, co następuje:

Strona powodowa swoje żądanie wywodziła z umowy kredytu zawartego przez pozwaną z (...) S.A., wskazując, że wierzytelność została nabyta przez nią na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności.

Zgodnie z treścią art. 69 ustawy – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r., Nr 72, poz. 655 ze zm.), przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na kreślony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Natomiast zgodnie z art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania; wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

W niniejszej sprawie bezspornym było, że pozwana zawarła z (...) S.A. umowę kredytu, która to umowa została następnie, wobec nieregulowania kolejnych rat, wypowiedziana. Pozwana nie kwestionowała wysokości swojego zadłużenia. Żadnych wątpliwości nie budziła również cesja wierzytelności dokonana przez (...) S.A. na rzecz powoda.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawały natomiast argumenty podnoszone przez pozwaną. Nie miały one charakteru merytorycznego, lecz dotyczyły jedynie jej trudnej sytuacji finansowej. W toku niniejszego postępowania Sąd okoliczności tych nie mógł jednakże wziąć pod uwagę. Przedmiotem badania było jedynie istnienie zobowiązania i jego wysokość, a także skuteczność dokonania cesji wierzytelności. Innymi słowy, rolą Sądu było jedynie ustalenie, czy pozwana jest zobowiązana z tytułu umowy kredytu. Ta natomiast okoliczność nie była sporna.

W ocenie Sądu, nie istnieje w niniejszej sprawie szczególnie uzasadniony wypadek, który mógłby skutkować rozłożeniem zasądzonego świadczenia na raty. Pomijając fakt, że wniosku takiego pozwana w ogóle nie sformułowała, to mając na względzie jej aktualną sytuację ekonomiczną należało uznać, że nie jest ona w stanie spłacać swojego zadłużenia kwotami większymi, aniżeli obecnie czyni to w ramach toczącego się przeciwko niej postępowania egzekucyjnego. Wskazała ona bowiem, że jej wynagrodzenie za pracę jest zajęte w maksymalnym wymiarze, a miesięcznie pozostaje jej do dyspozycji ok. 1250 zł. Kwota ta z pewnością wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb pozwanej. Nawet zatem, gdyby rozłożyć zasądzone świadczenie na raty, to nie byłoby ono spłacane, co czyni taki zabieg całkowicie bezcelowym.

Mając na uwadze powyższe, Sąd w całości uwzględnił powództwo (pkt 1 wyroku). O odsetkach za opóźnienie Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c.

O kosztach postępowania (pkt 2 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 K.p.c. Mając na uwadze wynik postępowania, pozwana, jako przegrywająca, powinna ponieść całość kosztów postępowania, a w konsekwencji zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty w łącznej kwocie 8.465 zł, na które złożyły się: opłata od pozwu (4.848 zł), wynagrodzenie pełnomocnika procesowego (3.600 zł - § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).

SSR del. do SO Agnieszka Staszak

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.