Wtorek 18 grudnia 2018 Wydanie nr 3949
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Suwałkach z 2013-12-13
Data orzeczenia:
13 grudnia 2013
Data publikacji:
12 października 2018
Data uprawomocnienia:
18 stycznia 2014
Sygnatura:
III U 765/12
Sąd:
Sąd Okręgowy w Suwałkach
Wydział:
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Przewodniczący:
Piotr Witkowski
Protokolant:
sekr. sądowy Beata Dzienis
Hasła tematyczne:
Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna:
art. 61 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118)

Sygn. akt III U 765/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 grudnia 2013r.

Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSO Piotr Witkowski

Protokolant:

sekr. sądowy Beata Dzienis

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2013r. w Suwałkach

sprawy J. Ś.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

o przywrócenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy

w związku z odwołaniem J. Ś.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

z dnia 16 listopada 2012r. znak (...)

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje J. Ś. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 listopada 2012r. do dnia 30 października 2014r.

Sygn. akt III U 765/12

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia 16.12.2012r. odmówił J. Ś. przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1.11.2012r.

W uzasadnieniu wskazał, że w myśl przepisów ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn., Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy uzależnione jest m.in. od istnienia niezdolności do pracy. Niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest zaś osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

J. Ś. nie ma prawa do renty, gdyż Komisja Lekarska ZUS w dniu 12.11.2012r. ustaliła, że nie jest on niezdolny do pracy.

W odwołaniu od tej decyzji J. Ś. wskazał, że mimo badania nadal jest niezdolny do pracy. Powołał się przy tym na opinię biegłych sądowych sporządzoną na potrzeby innych spraw sądowych.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.

Wskazał, że zgodnie z art. 61 ustawy powołanej w decyzji prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 – tu miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.

J. Ś. nie spełnia zaś warunków z powyższego przepisu, ponieważ komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 12.11.2012r. nie stwierdziła u niego dalszej niezdolności do pracy.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Odwołanie należało uznać za uzasadnione.

Prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega, zgodnie z art. 61 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od jego ustania ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.

Tymczasem odwołujący się nadal jest częściowo niezdolny do pracy. Tak bowiem należało uznać w obliczu opinii biegłych lekarzy sądowych, którzy na podstawie art. 278 kpc sporządzili opinie na potrzeby postępowania sądowego. W sprawie opinie sporządzało dwóch biegłych sądowych lekarzy z zakresu psychiatrii dr n. med. A. S. i J. P. oraz biegły sądowy z zakresu psychologii A. C.. Rozpoznali u odwołującego się kolejno zaburzenia somatyzacyjne, zaburzenia depresyjne reaktywne, zaburzenia depresyjne z somatyzacją i zaburzenia adaptacyjne przedłużające się i uznali, że odwołujący się nadal jest z kontynuacji częściowo niezdolny do pracy, przy czym biegła J. P., że aż do 30.10.2014r., czego organ rentowy ostatecznie nie kwestionował jak i całej opinii tej biegłej sądowej. Stąd opierając się na tej ostatniej opinii w sprawie biegłej J. P. należało zmienić zaskarżoną decyzję i przyznać J. Ś. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1.11.2012r. do dnia 30.10. 2014r.

Jak wypowiedział się Sąd Najwyższy, choćby w wyroku z dnia 14.03.2007r. III UK 130/06 (LEX 368973), w sprawie o świadczenie rentowe to ustalenia biegłych lekarzy sądowych dostarczają sądowi wiedzy specjalistycznej koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenia rentowe, w tym rodzaju występujących schorzeń, stopnia ich zaawansowania i nasilenia związanych z nimi dolegliwości.

Podobnie wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12.01.2010r. I UK 204/09 (Lex 577813) i 24.02.2010r. II UK 191/09 (Lex 590238). Sąd bowiem zawsze musi kierować się ustaleniami biegłych lekarzy sądowych, którzy posiadają w tym względzie specjalistyczną widzę.

Sąd zaś podzielił opinie biegłych sądowych w niniejszej sprawie, gdyż są jasne i logiczne i zostały sporządzone przez biegłych o specjalności odpowiadającej schorzeniom odwołującego się.

Na marginesie tylko wskazać należy, że inne rozpoznane schorzenia u odwołującego się i związane z nimi dolegliwości, nie miały wpływu na orzeczenie o prawie do renty. Tak wynika z opinii biegłych lekarzy sądowych G. K. z zakresu ortopedii i traumatologii, E. L. z zakresu otolaryngologii, J. H. z zakresu kardiologii, J. S. z zakresu chirurgii i K. J. z zakresu neurologii, którzy choć rozpoznali u odwołującego się stan po uszkodzeniu MM kolana lewego bez ograniczenia funkcji, zagojone złamanie goleni lewej, stan po usunięciu żylaków kończyny dolnej prawej, poszerzenie aorty występującej w obserwacji, tachykardię objawową, pourazowe uszkodzenie słuchu znacznego stopnia w uchu lewym z towarzyszącymi szumami usznymi, chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z dyskopatią L4-L5 i L5-S1 i zespół bólowy odcinka C i L-S to nie uznali aby czyniły one odwołującego się niezdolnym do pracy.

Decydujące dla zdrowia odwołującego się miały schorzenia psychiczne, które zdecydowały, że Sąd na zasadzie art. 477 14§ 2 kpc orzekł jak w wyroku.

PW/bd

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.