Niedziela 19 sierpnia 2018 Wydanie nr 3828
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Tarnowie z 2013-05-28
Data orzeczenia:
28 maja 2013
Data publikacji:
10 sierpnia 2018
Data uprawomocnienia:
27 lutego 2014
Sygnatura:
IV U 1147/12
Sąd:
Sąd Okręgowy w Tarnowie
Wydział:
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Przewodniczący:
Dariusz Płaczek
Protokolant:
st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik
Hasła tematyczne:
Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna:
art. 57 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DZ.U. z 2009r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118)

Sygn. akt IV U 1147/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 maja 2013 roku

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek

Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik

po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 roku w Tarnowie na rozprawie

odwołania E. L.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

z dnia 12 września 2012 roku nr (...)

w sprawie E. L.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 1147/12

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 28 maja 2013 r.

Decyzją z dnia 12.09.2012 r., nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. , na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1), odmówił E. L. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 04.09.2012 r. uznała, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.

W odwołaniu od tej decyzji E. L. domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że oprócz łuszczycy występuje u niego dyskopatia z zespołem bólowym, osteoporoza i niewydolność serca. Jak zauważył, pomimo, iż łuszczyca krostkowa znajduje się obecnie w stanie remisji, schorzenie to jest nieuleczalne. W ostatnim czasie uległo też nasileniu, o czym świadczą krwawiące rany i pękające strupy. W ocenie odwołującego, wszystkie wymienione chorzenia uniemożliwiają mu wykonywanie pracy w wyuczonym zawodzie murarza- tynkarza.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, że E. L., urodzony (...)r., z zawodu jest murarzem- tynkarzem i w zawodzie tym ostatnio pracował. Od 03.07.2010 r. do 30.06.2011 r. ubezpieczony pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

W dniu 18.06.2012 r. odwołujący wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ponowne przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

W orzeczeniu z dnia 06.08.2012 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Komisja Lekarska ZUS w opinii lekarskiej ZUS z dnia 04.09.2012 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez Lekarza Orzecznika.

Na tej podstawie, zaskarżoną decyzją z dnia 12.09.2012 r. ZUS Oddział w T. odmówił E. L. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Ostatnim z okresów wymienionych w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS w przypadku odwołującego jest okres zatrudnienia w (...)w G. na stanowisku murarza- tynkarza od 01.02.2012 r. do 30.04.2012 r.

(okoliczności bezsporne)

Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:

W opinii sądowo- lekarskiej z dnia 10.12.2012 r. biegły dermatolog zdiagnozował u odwołującego:

-

łuszczycę,

-

łuszczycę krostkową dłoni i stóp w okresie remisji.

Odwołujący jest osobą częściowo niezdolną do pracy w zawodzie murarza- tynkarza od 06.08.2012 r. do 05.02.2013 r. Rokuje jednak odzyskanie zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

Łuszczyca jest chorobą immunologiczną przebiegającą z okresami zaostrzeń i remisji. Obecnie u pacjenta widoczna jest remisja łuszczycy krostkowej na dłoniach i stopach. Nadal utrzymują się jednak rozległe zmiany łuszczycy zwykłej na ciele, które znacznie ograniczają sprawność organizmu i wykonywanie pracy w zawodzie murarza- tynkarza.

Z uwagi na to, że łuszczyca przebiega u odwołującego z okresami zaostrzeń i remisji, celowe jest w jego przypadku przekwalifikowanie do pracy bez kontaktu z czynnikami drażniącymi (np. pracownika ochrony czy stróża).

dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 10.12.2012 r.- k. 9,

-

opinia uzupełniająca z dnia 11.02.2013 r.- k. 12,

W opinii sądowo- lekarskiej z dnia 19.03.2013 r. biegli reumatolog, neurolog i specjalista chorób wewnętrznych zdiagnozowali u odwołującego:

-

nadciśnienie tętnicze 1° PTNT,

-

chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa lędźwiowego z wielopoziomową dyskopatią, z nawracającymi zespołami bólowymi bez upośledzenia funkcji,

-

chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego z wielopoziomową dyskopatią C5-C6, C6-C6 bez upośledzenia funkcji,

-

chorobę zwyrodnieniową kolan bez upośledzenia funkcji,

-

łuszczycę skóry.

Odwołujący nie jest osobą niezdolną do pracy.

Nadciśnienie tętnicze 1° PTNT, bez udokumentowanych istotnych zmian narządowych, nie powoduje u badanego długotrwałej niezdolności do pracy.

Na podstawie badania układu ruchu nie stwierdzono u pacjenta ograniczenia ruchomości całego kręgosłupa (siła i napięcie mięśni prawidłowe) czy ograniczenia ruchomości w stawach obwodowych.

W trakcie badania neurologicznego nie rozpoznano objawów korzeniowych (próba Romberga ujemna, objaw szczytowy ujemny, odruchy ścięgniste zachowane, żywe, symetryczne). Odwołujący ma sprawy chód oraz pełną ruchomość stawów biodrowych i kolanowych. Nie stwierdza się u niego objawów uszkodzenia układu nerwowego.

dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 19.03.2013 r.- k. 20-23,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłego dermatologa z dnia 10.12.2012 r., uzupełnionej w dniu 11.02.2013 r. oraz wnioski biegłych reumatologa, neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych zawarte w opinii z dnia 19.03.2013 r., albowiem opinie te sporządzone zostały w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz bardzo szczegółowej i wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występujących u wnioskodawcy jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonych badań, co czyni opinie wewnętrznie spójne, logiczne i kompletne. Opinie w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazują stan zdrowia odwołującego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzygają kwestię wpływu stwierdzonych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Z tych też powodów, Sąd w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii reumatologa, neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych odnośnie braku u wnioskodawcy niezdolności do pracy oraz wnioski biegłego dermatologa odnośnie częściowej okresowej niezdolności badanego do pracy w wyuczonym i wykonywanym zawodzie przy pozytywnym rokowaniu odzyskania tej zdolności po przekwalifikowaniu.

Żadna ze stron opinii tych nie kwestionowała.

Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie zostały ocenione przez Sąd jako wiarygodne.

Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:

Odwołanie od decyzji ZUS Oddział w T. z dnia 12.09.2012 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1)  jest niezdolny do pracy,

2)  ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3)  niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Jak wynika z treści art. 61 powołanej ustawy, prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

W myśl dyspozycji ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.

Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych sądowych reumatologa, neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych z dnia 19.03.2013 r., odwołujący, pomimo stwierdzonych u niego schorzeń w postaci nadciśnienia tętniczego 1° PTNT; choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa lędźwiowego z wielopoziomową dyskopatią, z nawracającymi zespołami bólowymi bez upośledzenia funkcji; choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa szyjnego z wielopoziomową dyskopatią C5-C6, C6-C6 bez upośledzenia funkcji oraz choroby zwyrodnieniowej kolan bez upośledzenia funkcji, nie jest osobą niezdolną do pracy. W opinii sądowo- lekarskiej z dnia 10.12.2012 r., uzupełnionej w dniu 11.02.2013 r., biegły dermatolog stwierdził natomiast, że wnioskodawca jest osobą częściowo niezdolną do pracy w zawodzie murarza- tynkarza od 06.08.2012 r. do 05.02.2013 r., jednak rokuje odzyskanie zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

Wobec takich wniosków opinii, podnieść należy, że dla stwierdzenia częściowej niezdolności do pracy (art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS) decydująca jest nie tylko utrata możliwości wykonywania pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu, ale także brak rokowania odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. (por. wyrok SN z dnia 11.01.2007 r., II UK 156/06, OSNP 2008/3-4/45). Niezdolność do wykonywania pracy dotychczasowej nie jest zatem wystarczająca do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, jeżeli wiek, poziom wykształcenia i predyspozycje psychofizyczne usprawiedliwiają rokowanie, że pomimo upośledzenia organizmu możliwe jest podjęcie innej pracy w tym samym zawodzie albo po przekwalifikowaniu zawodowym (por. wyrok SN z dnia 29.06.2005 r., I UK 299/04, OSNP 2006/5-6/93).

Przy ustalaniu częściowej niezdolności do pracy ocenia się więc w pierwszej kolejności stopień utraty zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, przy czym przyjmuje się, że musi to być stopień znaczny, a następnie możliwość wykonywania innej pracy przy uwzględnieniu posiadanych już kwalifikacji zawodowych i w końcu potencjalną możliwość odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Dopiero zatem przewidywany brak możliwości odzyskania zdolności do pracy, pomimo zmiany zawodu w ramach posiadanych kwalifikacji lub po przekwalifikowaniu, stanowi podstawę do przyznania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (por. wyrok SN z dnia 25.11.1998 r., II UKN 326/98, OSNAPiUS 2000/1/36). Oczywistym jest, że praca, z której- według rokowania- będzie mogła się utrzymać osoba ze szczególnym naruszeniem sprawności organizmu nie może być jakąkolwiek prostą pracą, lecz musi być pracą odpowiednią do jej wieku, poziomu wykształcenia i predyspozycji psychofizycznych. Zasadnicze znaczenie ma więc koniunkcja naruszenia sprawności organizmu (element biologiczny) z niezdolnością do pracy oraz niecelowością przekwalifikowania się (element ekonomiczny).

W przypadku wnioskodawcy nie jest możliwe podjęcie pracy w wyuczonym i jednocześnie wykonywanym ostatnio zawodzie murarza- tynkarza. W zakresie tych prac, rozpoznana łuszczyca, w świetle opinii biegłego dermatologa z dnia 10.12.2012 r., uzupełnionej w dniu 11.02.2013 r., czynią ubezpieczonego osoba niezdolną do pracy. Jest to bowiem praca fizyczna, której wnioskodawca nie może wykonywać ze względu na stan zdrowia. Jednocześnie, biegły ten stwierdził, że w/w rokuje odzyskanie zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

Ocenić więc należało celowość przekwalifikowania zawodowego odwołującego. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na to, że ocena częściowej niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania pracy wymaga z reguły wiadomości specjalnych (opinii biegłego z zakresu medycyny). Natomiast ostateczna ocena, czy ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy musi uwzględniać także inne elementy, w tym zwłaszcza poziom kwalifikacji ubezpieczonego, możliwości zarobkowania w zakresie tych kwalifikacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne (art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.). Ocena ta ma charakter prawny i może jej dokonać wyłącznie sąd, a nie biegły (por. wyroki SN: z dnia 13.10.2009 r., II UK 106/09, LEX nr 558589 i z dnia 08.05.2008 r., I UK 356/07, OSNP 2009/17-18/238).

Biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej przez odwołującego pracy (murarza- tynkarza), poziom wykształcenia, wiek ((...)) i predyspozycje psychofizyczne- w ocenie Sądu- w przypadku wnioskodawcy możliwe i celowe jest przekwalifikowanie do innej pracy- takiej, w której nie będzie on narażony na działanie czynników drażniących (np. pracownika ochrony czy stróża).

Mając powyższe na uwadze, odwołanie od zaskarżonej decyzji ZUS Oddział w T. z dnia 12.09.2012 r. podlegało oddaleniu na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego oraz art. 477 14 § 1 k.p.c.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.