Piątek 16 listopada 2018 Wydanie nr 3917
notice
Tytuł:
Sąd Rejonowy w Olsztynie z 2015-01-13
Data orzeczenia:
13 stycznia 2015
Data publikacji:
17 maja 2018
Sygnatura:
V GC 237/14
Sąd:
Sąd Rejonowy w Olsztynie
Wydział:
V Wydział Gospodarczy
Przewodniczący:
Iwona Nowak
Protokolant:
stażysta Joanna Leśniewska
Hasła tematyczne:
Ubezpieczenie
Podstawa prawna:
at. 805 § 1 i 2 k.c.
Teza:
Realne koszty naprawy pojazdu uszkodzonego.
Powołane przepisy:
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296)
Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
(Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152)
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)

Sygn. akt V GC 237/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 stycznia 2015 r.

Sąd Rejonowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy

w składzie:

Przewodniczący:

SSR Iwona Nowak

Protokolant:

stażysta Joanna Leśniewska

po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na rozprawie sprawy

z powództwa J. J. (1), E. E.-J., M. J.

przeciwko (...) S.A. w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powodów J. J. (1), E. E.-J., M. J. kwotę 14.187,73 zł (słownie: czternaście tysięcy sto osiemdziesiąt siedem złotych siedemdziesiąt trzy grosze) wraz z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 17 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty.

II.  zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powodów J. J. (1), E. E.-J., M. J. kwotę 3.531,41 zł (słownie: trzy tysiące pięćset trzydzieści jeden złotych czterdzieści jeden groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 2.417,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSR Iwona Nowak

Sygn. akt V GC 237/14

UZASADNIENIE

Powodowie J. J. (1) , M. J. i E. J. prowadzący wspólnie działalność jako Przedsiębiorstwo Usług (...) w O. wnieśli o zasądzenie od pozwanego (...) SA w W. kwoty 13.507,33 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 17 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że dochodzona pozwem kwota stanowi nie wypłacone przez pozwanego pełne koszty naprawy pojazdu uszkodzonego w

wyniku kolizji z dnia 16 listopada 2013 roku. Pozwany wypłacił powodom kwotę 9455,36 złote netto. Powodowie zlecili przeprowadzenie analizy kosztów naprawy prywatnemu rzeczoznawcy. Ustalił on ,że koszt naprawy pojazdu powinien wynieść 22.962,69 złotych.

Pozwany (...) SA w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany stwierdził ,że postępowanie likwidacyjne z zostało przeprowadzone prawidłowo a wypłacona kwota w całości pokryła szkodę

Sąd ustalił, co następuje:

Dnia 16 listopada 2013 roku doszło do kolizji w wyniku, której uszkodzony został samochód marki Volkswagen Caravelle o nr rej. (...) należący do powodów. Sprawca kolizji był ubezpieczony u pozwanego .

(dowód: pozew o zapłatę – k. 2-3,)

W związku z faktem ,że pozwany wypłacił zdaniem powoda za niskie odszkodowanie , powód zlecił wykonanie analizy kosztów naprawy prywatnie.

Z analizy tej wynika ,że całkowity koszt naprawy winien wynieść 22.962,69 złotych.

( dowód w aktach k 16-23)

Uszkodzony pojazd stanowi środek trwały powodów i dlatego odszkodowanie winno być wypłacone netto. Zdaniem powodów odszkodowanie zostało znacznie zaniżone. Pobieżna analiza kosztów kalkulacji sporządzonej przez pozwanego

( dowód w aktach szkody)

wskazuje ,że pozwany zaniżył stawkę za jedną roboczogodzinę prac naprawczych do kwoty 55 złotych.

Pojazd powodów nie był wyeksploatowany . Był wyprodukowany w 2008 roku.

Przed szkodą z dnia 16 listopada 2013 roku pojazd nie był uszkodzony. Dodatkowo powodowie podnoszą ,że w kalkulacji sporządzonej przez pozwanego użyto tzw zamienników.

Zdaniem pozwanego postępowanie likwidacyjne zostało przeprowadzone prawidłowo a wypłacona kwota w całości pokryła szkodę .

( dowód w aktach 39-40 oraz akta szkody).

W niniejszej sprawie został dopuszczony dowód z opinii biegłego na okoliczność wysokości kosztów naprawy przy użyciu części nowych lub zamiennych .

( dowód w aktach k 76-96)

Zdaniem biegłego wyliczony koszt naprawy uszkodzeń pojazdu z użyciem części zamiennych oryginalnych i z przyjętą średnią stawką za 1 roboczogodzinę stosowaną w autoryzowanych stacjach obsługi w kwocie 130 złotych netto dla prac blacharskich na dzień powstania szkody wynosi 29.081,00 złotych brutto. Natomiast koszt naprawy uszkodzeń z użyciem części zamiennych oryginalnych i dostępnych u dystrybutorów części zamiennych o jakości oznaczonej symbolem handlowym Q z uwzględnieniem prac naprawczych wykonanych w pojeździe stwierdzonych w czasie przeprowadzonych oględzin po naprawczych pojazdu z przyjętą stawką z1 1 roboczogodzinę w kwocie 130 złotych netto dla prac blacharsko -lakierniczych na dzień powstania szkody wynosi 25313,54 złote.

Sąd zważył, co następuje:

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz na podstawie poczynionych ustaleń roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Dokonując powyższego rozstrzygnięcia Sąd oparł się na dokumentach prywatnych przedłożonych przez strony, które nie były kwestionowane przez strony i nie wzbudziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.

W niniejszej sprawie pozwany nie kwestionował przedstawionego przez powoda stanu faktycznego sprawy ani swojej odpowiedzialności z tytułu ubezpieczenia OC sprawcy szkody co do zasady. Natomiast, spór między stronami dotyczył wysokości kosztów naprawy pojazdu .

W pierwszej kolejności wskazać należy, że legitymacja czynna powoda była niekwestionowana. .

Bezspornym jest ,że w dniu 16 listopada 2013 roku został uszkodzony pojazd należący do powodów. . Był to pojazd marki Volkswagen Caravella .

Pozwany wypłacił dla powodów odszkodowanie w kwocie 9455,36 złotych netto.

Częściowe wypłacenie odszkodowania przez pozwanego spowodowało, że powodowie zlecili prywatną ekspertyzę dla biegłego sądowego .

Zgodnie z wyrokiem z dnia 11 grudnia 1998 roku Sąd Najwyższy podkreślił ,że jeżeli naprawy samochodu uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym dokona sam poszkodowany , to w ramach odszkodowania z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC należy mu się nie tylko zwrot poczynionych przez niego przy tej naprawie nakładów, ale także zwrot robocizny , z uwzględnieniem przyjętych , z reguły w miejscu zamieszkania , stawek robocizny za tego rodzaju usługę ( I CKN 385/97)

Z opinii prywatnej wynikało ,że pozwany winien zapłacić za naprawę powódce kwotę 22962,69 złotych. W związku z powyższym niniejszym pozwem powód dochodzi różnicy pomiędzy wypłaconym odszkodowaniem a ustalonym w prywatnej opinii..

Sąd uznał ,że dla sprawy istotne znaczenie miała opinia biegłego, która była niezbędna w niniejszej sprawie. Biegły jednoznacznie określił koszt naprawy z uwzględnieniem średniej stawki za roboczogodzinę 130 złotych dla dwóch wariantów tj pierwszego wariantu z użyciem części zamiennych oryginalnych i drugim z użyciem części zamiennych o jakości Q. W pierwszym przypadku koszt naprawy wyniósł 23.643,09 złotych. Natomiast w drugim przypadku 20.680,11 złotych.

Przy sporządzaniu pierwszego kosztorysu biegły oparł kosztorys tylko o części oryginalne. W drugim przypadku kosztorys zawiera części zamienne oryginalne , czyli części wyprodukowane bezpośrednio przez producenta i sygnowane jego logo oraz części producenta części zapasowej , który dostarcza producentowi pojazdu części zapasowe lub komponenty do produkcji samochodów , a producent ten ma prawo do określania tych samych produktów dystrybuowanych we własnej sieci sprzedaży i we własnych opakowaniach jako oryginalne części zapasowe , ponadto producent części zapasowej znając technologie produkcji wymaganą przez producenta pojazdu wytwarza części zgodnie z technologią , przez co ma prawo do określania jej jako zapasowa. W obrocie handlowym do tego typu części zamiennych używa się różnej symboliki tj

O- oryginalne części zamienne pochodzące bezpośrednio od producenta pojazdu i oznakowane jego logo.

(...)-oryginalne części zamienne oznakowane logo producenta części , dostarczającego dany element na pierwszy montaż.

Pozostałe oferowane na wolnym rynku części oznaczono jako (...) „PT- nieoryginalne części zamienne o porównywalnej jakości posiadające dodatkowo certyfikat jakości , (...) nieoryginalna część zamienna o porównywalnej jakości , szczególnie polecana przez dostawcę części oraz P nieoryginalna część o porównywalnej jakości.

Biegły w czasie dokonywanych oględzin stwierdził ,że do naprawy pojazdu użyto części zamiennych posiadających logo producenta pojazdu . Oględziny zostały dokonane blisko po 11 miesiącach . W związku z powyższym jest utrudniona weryfikacja wszystkich użytych części , Weryfikacja wiązała by się z demontażem poszczególnych części . Według biegłego trzeba dodatkowo mieć świadomość ,że nie wszystkie części zamienne posiadają trwałe pozostawione cechy producenta.

Analizy stawki za jedną roboczogodzinę dokonał w oparciu o ustalenie jakie stawki obowiązują w pobliskich warsztatach.

W związku z opinią biegłego sąd uznał ,że brak w części możliwości odczytania czy zostały użyte części oryginalne producenta ze znakiem O nie może być potraktowane na niekorzyść powodów. Pozwany ewidentnie zaniżył koszt naprawy pojazdu powodów .

Zatem pozwany skoro zapłacił powodom kwotę 9455,36 złotych to winien był zapłacić pozostałość z ustalonej kwoty przez biegłego tj 13.507,33 złote.

Mając na uwadze powyższe okoliczności i zebrany w sprawie materiał dowodowy, na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, oraz art. 805 § 1 i 2 k.c. orzeczono jak w pkt. I wyroku.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Powód poniósł koszty pełnomocnika zgodnie z § 6 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. 2013, poz. 490), opłatę skarbową opłatę od pozwu oraz koszty opinii biegłego. Skoro zatem powód wygrał niniejszy proces w całości, to należy się mu pełny zwrot kosztów.

SSR Iwona Nowak

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.