Czwartek 14 grudnia 2017 Wydanie nr 3580
notice
Tytuł:
Sąd Okręgowy w Gliwicach z 2015-05-22
Data orzeczenia:
22 maja 2015
Data publikacji:
6 grudnia 2017
Data uprawomocnienia:
22 maja 2015
Sygnatura:
VI Ka 197/15
Sąd:
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Wydział:
VI Wydział Karny Odwoławczy
Przewodniczący:
Grażyna Tokarczyk
Sędziowie:
Agata Gawron-Sambura
Grzegorz Kiepura
Protokolant:
Barbara Szkabarnicka
Powołane przepisy:
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
(Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483)
Traktat z dnia 16 kwietnia 2003 r. między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, podpisany w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r.
(Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864)
Traktat z dnia 13 grudnia 2007 r. z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
(Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569)
Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540)
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555)
Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy
(Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930)

Sygnatura akt VI Ka 197/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 maja 2015 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk

Sędziowie SSO Agata Gawron-Sambura

SSO Grzegorz Kiepura (spr.)

Protokolant Barbara Szkabarnicka

przy udziale Bożeny Sosnowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej

po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r.

sprawy V. D. ur. (...) na Ukrainie

syna V. i M.

oskarżonego z art. 107§1 kks

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach

z dnia 29 września 2014 r. sygnatura akt III K 1481/12

na mocy art. 437 kpk i art. 438 kpk w. z art. 113 § 1 kks

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.

VI Ka 197/15

UZASADNIENIE

Apelację od wyroku wywiódł obrońca oskarżonego, który zarzucił orzeczeniu:

1.  obrazę prawa materialnego, a to fundamentalnych zasad prawa Unii Europejskiej, uregulowanych w Traktacie z Lizbony, zmieniającym traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską z dnia 13.12.2007 r., zwanym Traktatem o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 2, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 22, art. 61 i art. 7 Konstytucji RP, poprzez wydanie zaskarżonego orzeczenia na podstawie przepisów ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, która została uchwalona z pominięciem procedury notyfikacji, a zatem w sposób bezprawny i jako taka jest nieskuteczna wobec obywateli i nie obowiązuje, a co za tym idzie jak słusznie zauważył w swoim orzeczeniu z dnia 27.11.2014 r., II KK 55/14, Sąd Najwyższy, powinno skutkować to w przedmiotowych sprawach wyrokiem uniewinniającym;

2.  naruszenie przepisów postępowania a to:

-

art. 424 § 1 pkt 1 kpk, przez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, na jakiej podstawie sąd przyjął, że podpis na dowodowej umowie najmu z dnia 2.05.2012 r. został nakreślony ręką oskarżonego V. D., w sytuacji gdy całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozostaje z powyższym ustaleniem sądu w sprzeczności;

-

art. 7 kpk, art. 366 § 1 kpk i art. 193 § 1 kpk, poprzez rażące przekroczenie przez sąd granic swobodnej oceny dowodów, przejawiające się w uznaniu, iż oskarżony V. D. podpisał umowę najmu z dnia 2.05.2012 r., podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie tak daleko idących ustaleń;

3.  błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na:

-

nieuzasadnionym przyjęciu, że M. D. zawarł przedmiotową umowę najmu z prezesem spółki (...) Sp. z o.o. V. D., w sytuacji gdy w rzeczywistości spółka ta nigdy nie była stroną przedmiotowej umowy;

-

nieuzasadnionym przyjęciu, że w dniu 2.05.2012 r. doszło do zawarcia umowy najmu pomiędzy prezesem spółki i właścicielem lokalu (...), w sytuacji gdy zdarzenie takie nigdy nie miało miejsca;

-

nieuzasadnionym przyjęciu, ze oskarżony V. D. podpisał umowę najmu powierzchni lokalu o nazwie (...), w sytuacji gdy do podpisania przedmiotowej umowy przez oskarżonego nigdy nie doszło;

-

nieuzasadnionym uznaniu przez sąd pierwszej instancji, że oskarżony mógł mieć świadomość posłużenia się danymi spółki celem podnajęcia w imieniu firmy kilku metrów kwadratowych powierzchni lokalu pod wstawienie dowodowego automatu, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza tego;

4.  naruszenie prawa materialnego, przez niezastosowanie przy wyrokowaniu dyspozycji art. 107 § 1 kks w zw. z art. 107 § 4 kks w zw. z art. 53 § 8 kks, a tym samym wydanie wyroku skazującego oskarżonego za przestępstwo skarbowe, w sytuacji gdy całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zezwala na uznanie, że w sprawie zachodzą podstawy do przyjęcia, że przypisany oskarżonemu czyn stanowi wypadek mniejszej wagi, a przez to zachowanie takie stanowi wyłącznie wykroczenie skarbowe.

W oparciu o podniesione zarzuty obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego alternatywnie domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Apelacja okazała się zasadna o tyle, że w wyniku jej wniesienia zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania. Zasadny okazał się bowiem zarzut nie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy (art. 366 § 1 kpk). Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miała ocena dowodu z umowy najmu zawartej w dniu 2.05.2012 r. pomiędzy właścicielem (...) M. D. i prezesem zarządu spółki z o.o. (...) (k. 7). W toku procesu obrońca oskarżonego kwestionował autentyczność podpisu oskarżonego widniejącego na umowie. Na rozprawie w dniu 26.06.2014 r. złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia, czy podpis na umowie został złożony przez V. D.. Sąd tymczasem, z naruszeniem art. 170 § 1 pkt 2 kpk, oddalił wniosek dowodowy obrońcy, uznając, że okoliczność która ma być udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Wobec szczupłości pozostałego materiału dowodowego należało dopuścić dowód z opinii biegłego grafologa na okoliczność stwierdzenia autentyczności podpisu znajdującego się na umowie, celem zweryfikowania twierdzeń obrońcy. Zauważyć należy, że umowa nie jest zaopatrzona w imienną pieczęć oskarżonego, a jedynie w pieczęć spółki, której był prezesem. Już choćby ta okoliczność może budzić wątpliwości co do autentyczności podpisu, a w świetle zawartych w apelacji twierdzeń, że oskarżony nigdy nie widział przedmiotowej umowy najmu, a tym bardziej jej nie podpisał, winna zostać wyjaśniona. Zagadnieniu temu sąd rejonowy nie poświęcił należytej uwagi uznając, że autentyczność pochodzenia i prawdziwości treści dokumentów ujawnionych w toku rozprawy, nie budzi wątpliwości, a informacje w nich zawarte znajdują potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ocena ta jawi się jako dowolna, gdyż żaden z przeprowadzonych dowodów nie potwierdził autentyczności podpisu oskarżonego na umowie.

Ujawnione mankamenty postępowania dowodowego spowodowały konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania. W trybie art. 436 kpk sąd odwoławczy ograniczył rozpoznanie apelacji tylko do omówionych wyżej uchybień, gdyż w tym zakresie było wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne.

Ponownie rozpoznając sprawę sąd rejonowy będzie procedował na zasadach ogólnych i przeprowadzi postępowanie dowodowe w pełnym zakresie. Nadto przesłucha oskarżonego, o ile ten nie skorzysta z przysługującego mu prawa do odmowy składania wyjaśnień. W zależności od treści złożonych wyjaśnień bądź odmowy ich złożenia, sąd zdecyduje o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność autentyczności podpisu widniejącego na umowie z dnia 2.05.2012 r. Sąd przesłucha też w charakterze świadków M. D. i A. D.. Sąd powinien również rozważyć dopuszczenie dowodu z akt spraw karnych, w których V. D. został skazany za przestępstwa z art. 107 § 1 kks. Dane znajdujące się w tych aktach mogą być pomocne dla ustalenia charakteru i rodzaju działalności jaką prowadził oskarżony (k. 332). Zgromadzone dowody sąd podda ocenie uwzględniającej kryteria określone w art. 7 kpk.

Nie przesądzając zatem w niczym ostatecznego rozstrzygnięcia orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.