Niedziela 03 lipca 2022 Wydanie nr 5242

Karne materialne

Zbiegi przy pobiciu

Petrus napisał w dniu 26.07.2008 o godzinie 17:00:18 :

Sytuacja jest taka:
3 napastników A, B i B bije ofiarę. A używa pasa żołnierskiego z klamrą, B i C biją pięściami i kopią. Ofiara doznaje uszkodzenia oka wskutek, którego nie widzi na nie oraz ogólnych obrażeń ciała + połamane palce u jednej dłoni, co wyczerpuje 157§1kk.
Jaka kwalifikacja?

A - 158§2 w zb z 159 w zb z 157§1 w zw z 11§2?
bo pobił z użyciem niebezpiecznego narzędzia, powiedzmy, że było to bezsprzeczne, bił specjalnie klamrą ostrą olbrzymią, także w sposób określony spowodował uszkodzenia tego oka oraz wskutek ogólnego pobicia połamane były palce ofiary

B i C - 158§2 w zb z 157§1 w zw z 11§2?
bo pobili wspólnie i w porozumieniu, godząc się, że ofiara może doznać ciężkiego uszczerbku i takiego też doznała oraz doznała połamania palców ręki

proszę o konsultację, dzięki

suzana22 napisał w dniu 26.07.2008 o godzinie 17:08:32 :

Trochę zbyt lakoniczny ten opis stanu faktycznego.
Rozumiem, że zakładamy, że:
1. pas żołnierski z dużą klamrą to niebezpieczne narzędzie w rozumieniu przepisu art. 159 kk ?
2. to ten A używający pasa spowodował uszkodzenie oka?
3. owo uszkodzenie oka jest ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu w rozumieniu art. 158 § 2 kk?

Ten punkt 1 jest dla mnie wątpliwy, ale nie jestem znawcą pasów żołnierskich z klamrą

Patrycja napisał w dniu 26.07.2008 o godzinie 19:58:21 :

Jeśli zostanie ustalone, że to użycie pasa z klamrą spowodowało uszkodzenie oka, to byłabym za przypisaniem 159. A poza tym to jest chyba trwałe kalectwo?
Pozostali odpowiadają ponad 158 tylko jeśli zostanie dowiedzione, że obejmowali świadomością, że współsprawca używa pasa z klamrą.

Petrus napisał w dniu 26.07.2008 o godzinie 22:39:54 :

1. pas w rozumieniu 159 narzędzie niebezpieczne
2. A używał pasa i zranił oko w rozumieniu 156 więc i 158§2
3. B i C mieli świadomość używania przez A pasa obejmowali swoim zamiarem to użycie
4. 158§2 używa określenia rzeczowo opisanego w 156 - ciężki uszczerbek na zdrowiu, więc dla mnie niemożliwe jest zrobienie zbiegu 158§2 i 156... w zw z 11§2

rbk napisał w dniu 27.07.2008 o godzinie 10:20:04 :

"Petrus" napisał:

1. pas w rozumieniu 159 narzędzie niebezpieczne
2. A używał pasa i zranił oko w rozumieniu 156 więc i 158§2
3. B i C mieli świadomość używania przez A pasa obejmowali swoim zamiarem to użycie
4. 158§2 używa określenia rzeczowo opisanego w 156 - ciężki uszczerbek na zdrowiu, więc dla mnie niemożliwe jest zrobienie zbiegu 158§2 i 156... w zw z 11§2



Czy pas będzie niebezpiecznym przedmiotem podobnym do broni palnej lub noża ? Jego właściwości statyczne przemawiają przeciwko takiej kwalifikacji. Jeżeli uda się ustalić sprawcę, który zadał cios w oko to jest możliwe zrobienie zbiegu 158 par. 2 i 156 par. 1 Jeżeli nie da się tego ustalić to wszyscy odpowiedzą za 158 par. 2. Tak samo ma się sprawa przypisania 157 par. 1.

joolli napisał w dniu 27.07.2008 o godzinie 10:34:53 :

Pytanie zasadnicze: czy jest ustalone, że to właśnie A spowodował uszkodzenie oka?

Jeśli tak - A będzie odpowiadał za 159 w zb. z art. 156 par. 1 w zw. z art. 11 par. 2 kk
/brał udział w bójce używając niebezpiecznego narzędzia - zakładamy, że ten pas to takie narzędzie - i spowodował ciężki uszczerbek w postaci innego ciężkiego kalectwa - 158 par. 1 nie wchodzi, bo pomiędzy 158 par. 1 a 159 zachodzi konsumpcja/
B i C - bez względu na to, czy jest ustalone, kto konkretnie połamał palce - 158 par. 1 kk, bo jest w zbiegu pomijalnym z 157 par. 1 kk

Jezeli nie: A odpowie za 159 w zb. z 158 par. 2 kk w zw. z 11 par. 2 kk
/brał udział w bójce używając niebezpiecznego narzędzia i doszło do ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, ale nie mozna mu przypisać, że to akurat on go umyslnie spowodował/
B i C - 158 par. 2 kk
/to że mieli świadomośc używania pasa przez A nie ma znaczenia, z 159 odpowiada tylko ten, kto narzędzia używa/

rbk napisał w dniu 28.07.2008 o godzinie 09:30:22 :

[
B i C - bez względu na to, czy jest ustalone, kto konkretnie połamał palce - 158 par. 1 kk, bo jest w zbiegu pomijalnym z 157 par. 1 kk

Narażenie na 157 par. 1 ( znamię 158 par. 1 ) i skutek z 157 par. 1 jeżeli uda się ustalić kto złamał palce nie może być w zbiegu pomijalnym. Wtedy jek najbardziel kwalifikacja kumulatywna. Oczywiście są to rozważania czysto teoretyczne, bo zazwyczaj w takich sprawach materiał dowodowy pozwala jedynie na skazanie z 158 par. 1

Petrus napisał w dniu 28.07.2008 o godzinie 16:25:36 :

pogrzebałem jeszcze i miast 158§2 wsadziłbym faktycznie 156§1p1 w zw. z 159 w zw z 11§2 dla osobnika A oraz w zb z 157 jeśliby ustalić, że i on połamał te palce ofierze

zgadzam się nie ma zbiegu pomijalnego między 157§1 a 158§1

dzięki za zainteresowanie

joolli napisał w dniu 28.07.2008 o godzinie 20:43:36 :

"Petrus" napisał:

zgadzam się nie ma zbiegu pomijalnego między 157§1 a 158§1


Mój egzaminator z karnego materialnego z SA twierdzi zdecydowanie, że to zbieg pomijalny. Ale wcale nie będe się upierać - ciekawe jaki pogląd ma SO...

szlomsky77 napisał w dniu 28.07.2008 o godzinie 21:13:47 :

Jako że w art. 158 par. 1 kk mowa jest jedynie o narażeniu na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutku z art. 157 par. 1 kk, to samo 158 par. 1 kk nie oddaje całości bezprawia w przypadku spowodowania obrażeń z art. 157 par. 1 kk (o ile oczywiście można je przypisać konkretnemu sprawcy czy sprawcom pobicia). Dochodzi tu do zbiegu przepisów z art. 11 par. 2 kk. Sprawa wydaje się oczywista, choć ciekaw jestem uzasadnienia dla tezy, że zachodzi tu zbieg pomijalny..

Petrus napisał w dniu 29.07.2008 o godzinie 21:51:25 :

zapewne jest prosta: tak bo tak...

joolli napisał w dniu 29.07.2008 o godzinie 22:07:14 :

Zgadza się, mam to w notatkach jako dogmat

gzrech napisał w dniu 30.07.2008 o godzinie 10:50:42 :

"szlomsky77" napisał:

Jako że w art. 158 par. 1 kk mowa jest jedynie o narażeniu na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutku z art. 157 par. 1 kk, to samo 158 par. 1 kk nie oddaje całości bezprawia w przypadku spowodowania obrażeń z art. 157 par. 1 kk (o ile oczywiście można je przypisać konkretnemu sprawcy czy sprawcom pobicia). Dochodzi tu do zbiegu przepisów z art. 11 par. 2 kk. Sprawa wydaje się oczywista, choć ciekaw jestem uzasadnienia dla tezy, że zachodzi tu zbieg pomijalny..


Jezeli nastąpił skutek z 157 k.k., a postępowanie dowodwe nie da ospowiedzi, który konkretnie ze sprawców lub którzy konkretnie ze sprawców ten skutek spowodowali, należy skazać tlko za 158 § 1 k.k.. Wielokrotnie zmieniałem opisy czynów w ten sposób i SO podzielał ten pogląd.
Aby przypisać 158 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. (lub § 2 k.k.) - trzeba dokonac ustalenia faktycznego o którym pisalem wyżej.

Przyjęcie kwalifikacji kumulatywnej przy braku takiego ustalenia faktycznego prowadziło by do tego, że ci uczestnicy bójki bądź pobicia którzy nie spowodowali by skutku ponosili by za ten skutek odpowiedzialność. A taką odpowiedzialność o charakterze w pewnym sensie odpowiedzialności zbiorowej statuuje tylko art. 158 k.k., nie zaś 157 k.k..

Odnośnie zbiegów pomijalnych - to są konstrukcje teoretyczne, nigdy ich nie strosuję.

szlomsky77 napisał w dniu 30.07.2008 o godzinie 20:22:16 :

Gzrech - masz oczywiście rację. Ale czyż wcześniej nie napisałem tego, na co teraz wskazujesz ?

asus napisał w dniu 30.07.2008 o godzinie 20:47:35 :

zgadzam się z przed - piszącymi (taka moja nowomowa), że sprawcy bójki lub pobicia można przypisać określony skutek tylko wówczas , jeżeli zostanie wykazane dowodowo, że to właśnie on je wywołał i wtedy zbieg

Petrus napisał w dniu 30.07.2008 o godzinie 23:01:30 :

"joolli" napisał:

Zgadza się, mam to w notatkach jako dogmat

uwielbiam to, ale mnie się zdarzało przekonać dogmatyka, że się myli albo przynajmniej wskazać mu, że nie godzę się z dogmatem

cezary napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 12:23:28 :

może tym razem nie o zbiegu, lecz temat też dotyczy pobicia. Poczatkowo wydaje się mamy czystą sprawę o pobicie, w trakcie jednak rozprawy biegły zmienia swoją wcześniejsza opinię pisemną i opiniuje, że pokrzywdzony nie był narażony na bezpośren. nieb. utraty zycia albo nastąpienie skutku z 156 par 1 kk lub 157 kk. ano dlatego, że jak później ustalono był kopany przez napastników, ale nie mieli oni nałożonego na sobie obuwia, a zdaniem biegłego tylko przy kopaniu w butach mozna mówić o narażeniu o jakim mowa w przepisie art.158. Co ciekawe biegły powiedział, że owszem w przypadku niektórego typu napastników ( np M.Pudzianowskiego) dysponujących większą siłą od przeciętnego człowieka można mówić o przedmiotowym narażeniu nawet przy kopaniu bez butów.

Wydało mie się to trochę dziwne, jak dla mnie bowiem nawet kopanie bez butów w tak newralgiczne części ciała jak głowa naraża bez. na wystąp. skutków opisanych w art. 158i z tego powodu dopuściłem dowód z opinii innego biegłego. Ku mojemu zdziwieniu biegły ten wydał opinię w zasadzie tożsamą z opinią pierwszego biegłego.

Czy w tej sytuacji, pomimo opinii biegłych mogę przyjąć jednak, że pokrzywdzony był narażony na skutek z art.158 par 1 kk wszak z orz. SN wynika, że do ustalenia bezpośredn. niebezp. utraty zycia albo nast. skutków określonych w art. 156 lub 157 Sąd może dojść samodzielnie bez potrzeby sięgania po opinię biegłego, czy też byłoby to naruszeniem zasady obiektywizmu?

Sprawa jest specyficzna bo jednym z oskarżonych jest syn znanego lokalnego lekarza, drugi biegły powołany był jednak z zupełnie innego miasta.

Johnson napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 12:25:24 :

A czemu masz opory przed uniewinnieniem. Jak nie miałeś zamiaru wierzyć lekarzom - to po co te opinie.

cezary napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 12:44:19 :

opinie nie dotyczyły jedynie ustalenia, czy wystąpiło bezpośrednie narażenie, chodziło też o stwierdzenie rodzaju powstałych obrażeń ciała u pokrzywdzonego, stąd m.in. opinie, póki co to mam jedynie stwierdzenie powstałych u pokrz. obrażeń z art. 157 par 2 kk.

gzrech napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 12:47:12 :

Należy zadać sobie na kanwie opisywanej sprawy inne pytanie, czy aby kwestia stwierdzenia wystąpienia narażenia, czy też jego nie wystąpienia wymaga wiadomości specjalnych i winna być oceniana przez biegłych. Moim zdaniem nie. Oczywistym jest, że jak kopiemy kogoś w okolice głowy to narażany go na nastapienie skutku co najmniej z art. 157 § 1 kk. Ja w ogóle nie stawiam tego rodzaju pytania biegłym. Bazuje w tym zakresie na orzeczeniu SN, które w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje na wystąpienie narażania w takiej sytuacji. Okręg nigdy się do tej koncepcji nie przyczepił.

romanoza napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 12:48:47 :

"Johnson" napisał:

A czemu masz opory przed uniewinnieniem. Jak nie miałeś zamiaru wierzyć lekarzom - to po co te opinie.
Skoro miał miejsce fakt kopania, to nie będzie uniewinnienia ale np. 217 kk. Mnie się wydaje, że można jednak skrzywdzić człowieka także goło nogą, a dywagowanie kim musiałby być kopiący żeby uszkodzić jest bez sensu. Jeżeli kopali w głowę to mogli trafić w szyję, nie wierzę że nie można w ten sposób zagrozić zdrowiu lub życiu.

Dred napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 12:51:31 :

goło...i wesoło

PS. goło nogo....jak już

Johnson napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 12:58:31 :

"gzrech" napisał:


aby kwestia stwierdzenia wystąpienia narażenia, czy też jego nie wystąpienia wymaga wiadomości specjalnych i winna być oceniana przez biegłych. Moim zdaniem nie. Oczywistym jest, że jak kopiemy kogoś w okolice głowy to narażany go na nastapienie skutku co najmniej z art. 157 § 1 kk. Ja w ogóle nie stawiam tego rodzaju pytania biegłym.


Może i nie wymaga, ale ...
jak już zadaliśmy takie pytanie i biegły powiedział że nie naraża to już z własnymi przekonaniami, sprzecznymi z tym co mówi specjalista bym nie wyjeżdżał. Albo nie pytamy i piszemy na okrągło, albo pytamy i trzymamy się odpowiedzi.

[ Dodano: Pon Sty 02, 2012 12:59 pm ]
"romanoza" napisał:

A czemu masz opory przed uniewinnieniem. Jak nie miałeś zamiaru wierzyć lekarzom - to po co te opinie.
Skoro miał miejsce fakt kopania, to nie będzie uniewinnienia ale np. 217 kk. .

No tak. Zapomniałem że na każdego szukamy paragrafu by nikogo nie uniewinniać.

giedrys napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 13:03:35 :

"romanoza" napisał:

A czemu masz opory przed uniewinnieniem. Jak nie miałeś zamiaru wierzyć lekarzom - to po co te opinie.
Skoro miał miejsce fakt kopania, to nie będzie uniewinnienia ale np. 217 kk. Mnie się wydaje, że można jednak skrzywdzić człowieka także goło nogą, a dywagowanie kim musiałby być kopiący żeby uszkodzić jest bez sensu. Jeżeli kopali w głowę to mogli trafić w szyję, nie wierzę że nie można w ten sposób zagrozić zdrowiu lub życiu.
Można, na poczatku lat 90 w moim powiecie dwie nastolatki kopiąc boso pijanego (jedna chyba była w klapkach) spowodowały zgon. Nie wiem tylko, czy kopały po głowie, czy raczej po delikatnijszych częściach ciala.

demokryt napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 13:05:05 :

Jeśli np. uderzenie pięścią, czy kantem dłoni w krtań może ją zmiażdżyć, to tym bardziej może teki skutek spowodować kopnięcie gołą piętą, a zatem dla mnie jest 158 bez gadania. Jak masz wątpliwości, to wezwij sobie biegłych na rozprawę i zadaj im parę niewygodnych pytań, np. dlaczego uważają, że gołą nogą nie da się zabić.

[ Dodano: Pon Sty 02, 2012 1:06 pm ]
"Johnson" napisał:

No tak. Zapomniałem że na każdego szukamy paragrafu by nikogo nie uniewinniać.


Nie. Staramy się stosować prawo tak, by sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej, a osoba niewinna nie poniosła tej odpowiedzialności.

jano1976 napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 18:42:22 :

Cezary, pogadaj z jakimś Twoim kumplem żeby Cię pokopał gołą nogą ale tak z zamiarem pobicia i się nie zasłaniaj i daj znać jak się miałeś po i czy przypadkiem nie miałeś obrażeń powyżej 7 dni w okolicy istotnych dla życia organów

cezary napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 19:29:30 :

ciekawa sugestia, może zrobię eksperyment procesowy z udziałem biegłego, który posłuży za " worek treningowy", obawiam sie tylko, że zmieni znów opinię zanim przystąpimy do eksperymentu...

suzana22 napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 20:25:51 :

"cezary" napisał:

ciekawa sugestia, może zrobię eksperyment procesowy z udziałem biegłego, który posłuży za " worek treningowy", obawiam sie tylko, że zmieni znów opinię zanim przystąpimy do eksperymentu...


Cezary, właśnie odpowiedziałeś sobie na pytanie.
Zdrowy rozsądek musi być podstawą nawet w sądzie karnym. A jak przypuszczasz, że odwoławczy takiego rozsądku będą pozbawieni, to wezwij tych biegłych na rozprawę i przeegzaminuj. Może być ciekawie

demokryt napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 21:00:37 :

"suzana22" napisał:

wezwij tych biegłych na rozprawę i przeegzaminuj


Albo w ryja - oczywiście bosą stopą

markosciel napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 23:17:43 :

Ale co do 157§2 czy 217 - to prokurator objął ściganiem z urzędu

suzana22 napisał w dniu 02.01.2012 o godzinie 23:22:55 :

"markosciel" napisał:

Ale co do 157§2 czy 217 - to prokurator objął ściganiem z urzędu


Ja przyjmuję, że skoro oskarżył konkretną osobę o określony czyn - zdarzenie faktyczne opisane w ao, to objął ściganiem ten czyn jakkolwiek ostatecznie przez sąd zostałby on zakwalifikowany.
Oczywiście uprzedzenie przed zamknięciem przewodu w trybie art. 399 kpk konieczne.

markosciel napisał w dniu 03.01.2012 o godzinie 00:04:11 :

"suzana22" napisał:

Ja przyjmuję, że skoro oskarżył konkretną osobę o określony czyn - zdarzenie faktyczne opisane w ao, to objął ściganiem ten czyn jakkolwiek ostatecznie przez sąd zostałby on zakwalifikowany.


To chyba jednak dość duże pójście na skróty - jeżeli upłynął już okres roku od chwili czynu i nastąpiło przedawnienie karalności przestępstwa prywatnoskargowego. Tym bardziej, że w art 158§1 kk odpowiada się za udział w bójce lub pobiciu, zaś w art. 157§2 czy 217 kk za skutek wywołany działaniem - i to konkretnego sprawcy

romanoza napisał w dniu 03.01.2012 o godzinie 09:33:29 :

uwagi na podobny temat są tu:

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2007 r. IV KK 251/07 W sytuacji, gdy czyn przypisany skazanemu naruszał kilka przepisów ustawy, w tym również taki, który dotyczył przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego, prokurator przez fakt wniesienia do sądu aktu oskarżenia, wyraził nie tylko swoją wolę realizacji uprawnienia wynikającego z art. 60 § 1 k.p.k., ale także dokonał wszczęcia postępowania w trybie powołanego przepisu. Fakt powołania przez oskarżyciela publicznego w kwalifikacji prawnej czynu ściganego z oskarżenia prywatnego jest równoznaczne ze ściganiem przez niego czynu w całej jego postaci, a więc i w zakresie prywatnoskargowym. Jakkolwiek właściwe byłoby, aby prokurator taką decyzję poprzedził wydaniem stosownego postanowienia, nie jest to warunek konieczny.

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.