KRONIKA SĄDOWA
Opublikowano: 03.11.2026
Twierdził, że piwo było bezalkoholowe. Sąd utrzymał grzywnę

Obwiniony przekonywał, że pił piwo bezalkoholowe, a strażnicy miejscy nie sprawdzili zawartości butelki. Sąd Okręgowy w Poznaniu utrzymał jednak karę 100 zł grzywny za spożywanie alkoholu w miejscu publicznym. Uznał, że zeznania funkcjonariuszy, zdjęcie i ustalenia dotyczące marki piwa pozwoliły rozstrzygnąć spór bez niedających się usunąć wątpliwości.
Spór o zawartość butelki
Marek Rogowski* został obwiniony o to, że 2 lipca 2024 r., około godz. 7.35, na ulicy w jednej z miejscowości spożywał wbrew zakazowi napój alkoholowy w postaci piwa. Mężczyzna nie przyznawał się do wykroczenia. Utrzymywał, że napój był bezalkoholowy.
Strażnicy miejscy przedstawili inną wersję. Zeznali, że obwiniony miał w ręku butelkę piwa określonej marki, którą na ich widok schował do torby. Jedna z funkcjonariuszek przyznała zarazem, że nie miała możliwości sprawdzenia, czy piwo zawierało alkohol, ponieważ butelka została schowana.
Spór nie dotyczył więc wyłącznie tego, czy mężczyzna pił z butelki. Kluczowe było ustalenie, jaki napój się w niej znajdował i czy zebrane dowody pozwalały odrzucić wyjaśnienia obwinionego.
Od sprzeciwu do apelacji
Najpierw, 11 października 2024 r., Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu wydał wyrok nakazowy i wymierzył Markowi 100 zł grzywny. Obwiniony złożył sprzeciw. Sprawę rozpoznano następnie na zasadach ogólnych, a wyrokiem z 10 czerwca 2025 r. sąd ponownie uznał go za winnego i wymierzył taką samą karę.
Obrońca zaskarżył ten drugi wyrok w całości, domagając się uniewinnienia. Zarzucił sądowi niewłaściwą ocenę dowodów: odmowę wiary wyjaśnieniom obwinionego przy jednoczesnym przyjęciu za wiarygodne zeznań strażników. Twierdził także, że niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygnięto na niekorzyść Marka.
Sąd Okręgowy w Poznaniu 16 grudnia 2025 r. nie uwzględnił apelacji i utrzymał w mocy wyrok przewidujący 100 zł grzywny. Sprostował jedynie oczywistą omyłkę w oznaczeniu przepisu. Prawidłowo wskazano art. 431 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 1 pkt 2a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Korekta zapisu nie zmieniła rozstrzygnięcia o winie ani karze.
Co przekonało sąd
Sąd odwoławczy zaakceptował ocenę dowodów przeprowadzoną przez sąd rejonowy. Zwrócił uwagę, że strażnicy od początku wskazywali tę samą markę piwa. Informacja o niej znalazła się również w notatniku służbowym funkcjonariuszki.
Istotne były też czynności sprawdzające przeprowadzone przed sądem pierwszej instancji. Wynikało z nich, że wskazane piwo produkowano wyłącznie w wersji alkoholowej. Kolor i kształt etykiety na szyjce butelki odpowiadały ponadto fragmentowi butelki widocznemu na zdjęciu.
Obrona kwestionowała możliwość dokonania takich obserwacji z odległości około 30 metrów. Sąd uznał jednak, że ustalony dystans nie podważał wiarygodności zeznań, zwłaszcza że nic nie ograniczało funkcjonariuszom widoczności. Znaczenie przypisał również zachowaniu Marka: schowaniu otwartej butelki i niezgłoszeniu podczas interwencji, że napój miał być bezalkoholowy. W ocenie sądu zachowanie to nie wspierało jego wersji.
Przesłuchano także wskazaną przez obwinionego pracownicę socjalną, która przybyła przeprowadzić wywiad w miejscu jego zamieszkania. Nie wyczuła od niego alkoholu i usłyszała, że piwo było bezalkoholowe. Sąd uznał jednak, że brak wyczuwalnego zapachu nie wykluczał spożywania alkoholu, ponieważ nie ustalono, by mężczyzna wypił znaczną ilość napoju.
Dwie wersje nie oznaczały nierozstrzygalnej wątpliwości
Odpowiadając na zarzut obrony, sąd wyjaśnił znaczenie art. 5 § 2 kodeksu postępowania karnego, stosowanego w tej sprawie na podstawie art. 8 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Chodziło o zasadę rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść obwinionego.
Według sądu sama sprzeczność między wyjaśnieniami obwinionego a innymi dowodami nie oznaczała jeszcze konieczności zastosowania tej zasady. Najpierw należało ocenić wiarygodność poszczególnych dowodów i sprawdzić, czy pozwalają one ustalić przebieg zdarzenia. W tej sprawie sąd uznał, że pozwalały.
Sprzeczne dowody a nieusuwalne wątpliwości
Sąd odróżnił sytuację, w której trzeba ocenić dwie przeciwstawne wersje, od sytuacji, w której mimo przeprowadzenia i oceny dowodów nadal nie można rozstrzygnąć istotnej kwestii. W omawianej sprawie nie stwierdził takich pozostałych wątpliwości.
Sąd odwoławczy nie znalazł również podstaw do zmiany kary. Wskazał, że 100 zł odpowiadało wysokości proponowanego wcześniej mandatu i uwzględniało ograniczone możliwości finansowe obwinionego. Zwolnił go natomiast z kosztów postępowania odwoławczego i nie wymierzył opłaty za drugą instancję.
Co wynika z tej sprawy?
Najważniejsze rozróżnienie dotyczy oceny dowodów i wątpliwości, których nie da się usunąć. W tej sprawie brak bezpośredniego sprawdzenia zawartości butelki nie przesądził o uniewinnieniu, ponieważ sąd uznał pozostałe dowody, oceniane łącznie, za wystarczające.
Nie oznacza to, że sama butelka określonej marki zawsze wystarczy do przypisania wykroczenia. Tutaj na wynik wpłynęło połączenie zeznań, zapisu w notatniku, zdjęcia, ustaleń dotyczących produktu oraz oceny zachowania obwinionego.
Źródło: wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu, IV Wydział Karny-Odwoławczy, z 16 grudnia 2025 r., sygn. akt IV Ka 958/25, wraz z uzasadnieniem.
* Imiona i nazwiska uczestników opisanej sprawy są fikcyjne. Wprowadzono je dla ułatwienia lektury i zachowania anonimowości osób wskazanych w orzeczeniu.
